Tag: recensie

Recensie – De vijfpuntige ster

De bende is weer samen. Na jaren. De vijf leden hadden geprobeerd om alles te vergeten. Elkaar. Wie ze waren geweest. Wat ze hadden gedaan. Hoe ze het slechtste in elkaar naar boven haalden. Maar de recente moord op een van hen voelt als een aanslag op hen allemaal. En dan is alleen wraak nog een optie. De overgebleven leden van de Vijfpuntige Ster slaan opnieuw de handen in elkaar …

Nell De Smedt bracht in 2020 haar debuut Circe uit, waarbij grote ogen werden getrokken omwille van het spectaculaire verhaal. Nu twee jaar later brengt ze De vijfpuntige ster uit, een boek vol spanning en gruwelijke scènes. Van Clavis kreeg ik De vijfpuntige ster opgestuurd. Wat vond ik ervan?

Vijf jaar geleden schitterde de vijfkoppige bende De vijfpuntige ster: ze hadden hun plaats verdiend in Traho door moorden en konden daardoor clubs uitbaten die hun meer dan genoeg geld in het laatje schoven. Maar toen kwam er een einde aan hun bende en iedereen sloeg hun eigen weg in. Tot er een moord wordt gepleegd op één van hun leden. De moordenaar loopt nog op vrije voeten rond en de bende herenigt zich weer. Maar niets is zoals het eens was…

De vijfpuntige ster is een heel duister, gewelddadig en soms zelfs gruwelijk boek. De Smedt weet door haar schrijfstijl die donkere setting naar haar hand te zetten. Het verhaal wordt verteld door de perspectieven van de leden van de bende, zowel in het heden als in het verleden.

Het verhaal speelt zich af in de duistere plekken van het getto van de stad Traho en geeft een Amerikaanse setting weer. Drugs, maffia, moorden,… Het is een gangsterverhaal op en top. Het getal 5 heeft een duidelijke symbolische waarde: ieder van de personages heeft vijf hoofdstukken waarin het verhaal vanuit zijn/haar perspectief wordt verteld. Het is zeker een verhaal dat niet voor iedereen is weggelegd. Zelfmoordgedachten, moord en expliciete taal komen uitgebreid aan bod in het verhaal.

Het mysterieuze weet De Smedt goed te behouden. Al werden enkele openbaringen al vroeg weergegeven in het verhaal waardoor het geen extra verrassingen teweeg brengt in het plot. Toch bleef er nog een onderliggende spanning aanwezig waardoor je je als lezer afvraagt hoe het afloopt met de personages.

De psychologische ondertoon van het verhaal komt heel sterk naar voren door de personages. De personages hebben elk hun eigen demonen. Al had ik liever bij enkele personages nog wat meer uitwerking gehad. Zo had ik moeite om mij in te leven in de stille Andrew die stapelgek is van de wrede Susanne. Susanne daarentegen was een van de interessantere personages. Zij is het brein van de bende en vertoont nooit emoties. Susanne en de psychopathische, lesbische vrouwengek Laure die ervan houdt om dieren te vermoorden leken qua karaktertrekken dan weer op elkaar. Ik moet toegeven dat vooral Laure en Susanne sterk neergezette personages zijn door hun eerder psychopathische trekken in de verf te zetten.

Het ontbreekt in dit boek niet aan actie en gewelddadige scènes. Al vond ik dat het zeer gemakkelijk lijkt te verlopen om een club over te nemen door te moorden. Het is een vrij diep boek: de personages hebben het allemaal moeilijk en voelen zich allemaal leeg, alleen en zinloos waardoor er wel eens gedacht wordt aan zelfmoord.

Al zijn gangsterverhalen normaal niet mijn cup of tea, de vlotte schrijfstijl en het mysterie wist mijn aandacht er moeiteloos bij te houden. Door de psychologische ondertoon is dit een verhaal waar je wel eens van moet slikken. De vijfpuntige ster is een boek weggelegd voor lezers die wel wat kunnen verdragen in een verhaal.

 

Score: 3/5

Geschreven door
Rani van Book Buddies.

Recensie – Dubbelleven

De zeventienjarige Ivy Maron heeft één grote droom: modeontwerpster worden. Ze zit op de modevakschool en werkt hard aan haar toekomst. Met al dat schoolwerk en haar nieuwe vriend Sander heeft Ivy nog weinig tijd voor haar beste vriendinnen Kim en Marsha. Sander noemt Ivy’s vriendinnen kinderachtig en vindt dat ze afstand moet nemen. Maar Kim en Marsha maken zich zorgen om Ivy. Wat weet ze eigenlijk over Sander? Niet veel, zo blijkt. En wat ze over hem weet, durft Ivy niet met haar vriendinnen te delen …

Zelf was ik al een tijdje een volger van Chinouk Thijssen, daardoor zag ik al meerdere keren haar boeken verschijnen. Dit is dan wel het eerste boek dat ik van haar heb gelezen. Ik ben enorm verrast door de schrijfstijl. Het leest heel makkelijk weg. Ik vindt het ook geweldig hoe de schrijfster een welbekend probleem aan het daglicht brengt door middel van dit boek.

Tijdens het lezen heb ik veel emoties ervaren zoals woede, angst, liefde, wantrouwen en vreugde. Het is een verhaal waar bijna elke tienermeid zich wel in kan vinden.

Het is een leeftijd waarbij wij vrouwen allemaal wel eens een knappere, oudere jongen interessant hebben gevonden. Ook de onzekerheden en worstelingen die je kan ervaren zijn heel herkenbaar waardoor je oprecht het verhaal ervaart en er alleen maar meer erover wil lezen.

Doordat het bijna leest als een thriller vind ik de boodschap goed overkomen. De situatie waarin het hoofdpersonage terecht komt mag niet als prettig worden ervaren. De spanning die het boek meebrengt zorgt voor nog meer nieuwsgierigheid.

Wat ik ook heel mooi vind is dat de schrijfster je echt kennis laat maken met alle personages. Zelfs met de minder aanwezige personages heb je het idee dat je een compleet plaatje kan schetsen. Dit geeft een extra ervaring voor beeldvormers die het als een video in hun hoofd afspelen.

Het boek zit goed in elkaar en dat maakt het een prettige leeservaring. Er zijn geen saaie hoofdstukken waardoor je het boek even weg zou willen leggen. De opbouw in spanning klopt ook helemaal en past goed in het verhaal. De boodschap die de schrijfster heeft is voor mij heel duidelijk geworden en sluit goed aan op deze tijd. Ik kan dan ook alleen maar adviseren om jonge meiden dit boek te laten lezen. Zelf zal ik beginnen met de cliënten bij mij op het werk! Dit is een doelgroep die enorm vatbaar hiervoor is maar ik heb nog niet eerder een geschikt boek gevonden die ook op het niveau van de jongeren aansluit.

Mijn eerst volgende boek van deze schrijfster is al besteld. Ik kijk er naar uit nog veel meer van haar te mogen lezen. Het was oprecht een prettige ervaring.

 

Geschreven door Linsey van Boeken Beauty.

Recensie – Als de nacht eindigt

Lya Marlow heeft nog nooit de zon gezien. Sinds een verwoestende zonnevlam de helft van de bevolking wegvaagde, gaat niemand overdag nog naar buiten. Gevangen in haar eigen huis kijkt ze toe hoe haar sterke vader langzaam wegkwijnt door een ongeneeslijke ziekte, terwijl haar moeder druk bezig is met het plannen van de toekomst van haar enige dochter. Lya voelt dat ze móét ontsnappen, al is het maar voor één dag. Een dystopisch debuut. Donker, maar met een sprankeltje hoop, glinsterend als de zonsopgang.

Lya woont al heel haar leven in een kelder. Enkel ’s nachts kan ze naar buiten komen, want overdag zijn de zonnestralen dodelijk geworden door een allesverwoestende zonnevlam. Haar vader, waarmee ze altijd een goede band had, heeft een mysterieuze ziekte en haar moeder wil beginnen met het plannen van het huwelijk van Lya. Zij wil ontsnappen van deze situatie, al is het maar enkele uren, en trekt er met haar twee vriendinnen op uit.
Daar wachten haar onverwachte avonturen …

Laura Diane heeft in Als de nacht eindigt een originele dystopische wereld gecreëerd! Er komen wat elementen in terug die je ook in bijvoorbeeld De hongerspelen of in Divergent kan terugvinden, maar Laura mixt ze tot een mooi nieuw geheel.

De schrijfstijl van Laura Diane is erg vlot en mooi. Het boek leest erg gemakkelijk weg en dat maakt dat ik me helemaal ontspannen voelde terwijl ik las. In het eerste deel van dit boek wordt er vooral gewerkt aan de opbouw van de wereld, dus echt spannend is het dan nog niet. Pas in de tweede helft komt de spanning op gang door een toffe plottwist (die je overigens al een beetje kan afleiden van de titel van het boek). Daarnaast zijn er heel wat mooie zinnen te lezen: hou je quote-boekje al maar klaar, want er zijn veel zinnen uit dit boek dat je daarin kan opschrijven!

Helemaal aan het einde van het boek, op de laatste pagina gebeurt er nog iets heel spannends, waardoor je als lezer weet dat dit nog maar het eerste deel was … Ik kijk alvast uit naar het volgende boek! Intussen heeft Laura bevestigd dat het een duologie wordt (dus een serie met twee boeken) en dat de titel Als morgen begint zal zijn! We moeten wel nog wachten tot het voorjaar van 2021.

Ik concludeer dat Als de nacht eindigt een erg veelbelovend begin is van een nieuwe YA-duologie. Ik heb het met plezier en in één ruk uitgelezen!

 

Geschreven door Samantha van Samantha’s Boekenhoekje.

Recensie – Nomade

Aristid is een nomadejongen: hij leeft in de woestijn onder de brandende zon en tussen het zand. Wanneer hij de bijzondere Anxil ontmoet, verandert zijn leven volledig. Zij is rijk, dat ziet Aristid duidelijk aan haar wagen in de karavaan. Maar ze heeft een geheim en hij kan haar helpen. Samen met deze Dame ontdekt hij bijzondere plaatsen. Zij, op haar beurt, geniet van de vindingrijkheid en toewijding van de speciale nomadejongen. Voor haar telt maar één ding: haar doel realiseren en ze schrikt er niet voor terug alles en iedereen in te zetten om dat doel te bereiken. Ook Aristid ontsnapt niet aan de gevaren van een gevaarlijke samenspanning…

Van Guido Eekhaut verscheen bij uitgeverij Clavis eerder Enigma, een verhaal dat zich afspeelt op een maan van de planeet Saturnus. Met Nomade neemt hij zijn lezers opnieuw mee op tijdreis, naar een verre toekomst die desondanks zo realistisch aanvoelt.

Enigma was een verfrissend YA-boek, in die zin dat het een sciencefictionverhaal is dat anders durft te zijn dan andere. En Nomade is dit des te meer.

We maken in dit boek kennis met Aristid, die leeft als nomade in de woestijn en zijn manier van leven daar helemaal heeft aan moeten aanpassen. Op die manier lijk je je als lezer even in het verleden te bevinden in plaats van de toekomst, voornamelijk door de primitieve ideeën en opvattingen van het volk, maar net hierdoor wint Nomade aan geloofwaardigheid. Wanneer Aristid Dame Anxil ontmoet en ze samen op pad gaan, besef je opeens dat je je in een verre toekomst bevindt, maar verandert het gevoel van realisme en herkenbaarheid niet.

Net als Aristid weet je niets over de geheimzinnige Dame, die duidelijk met een missie op pad is. Naar waar? Waarom? Daar kan je samen met het hoofdpersonage enkel naar raden. Deze en tal van andere vragen spoken door je hoofd waardoor je absoluut verder wil lezen en de waarheid wil achterhalen, al blijkt die vele malen ingewikkelder dan gedacht. Ook de plottwist die Eekhaut integreert naarmate het verhaal het einde nadert, zorgt voor een extra laagje spanning, waardoor je als lezer met moeite afscheid neemt van Aristid en Anxil.

Nomade is een zeer sterk boek dat de lezer een kijk geeft op een mogelijke, verre toekomst die toch enorm realistisch aanvoelt. Vanaf de allereerste bladzijden neemt Aristid je mee op pad en creëer je een connectie met het hoofdpersonage die je het hele boek lang niet meer kwijtraakt. Dit fantastische boek vraagt om een vervolg dat er hopelijk snel zal zijn!

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Recensie – Nashville

Svenja is net verhuisd naar Tübingen om haar studie aan de universiteit aan te vatten. Ze gaat voor het eerst alleen wonen en vindt het spannend om het studentenleven te ontdekken. Wanneer ze op haar kamertje aankomt, vindt ze in de keukenkast iets bijzonder. Een jongen. Hij staat op zijn handen en kijkt haar aan, maar zegt niets. Al snel raakt Svenja gehecht aan de jongen, die ze Nashville noemt. Hij praat niet en het enige wat ze van hem weet is wat er op zijn T-shirt staat: Nashville. Svenja besluit voor de jongen te zorgen, maar al snel vraagt ze zich af wat zijn verhaal is. Waarom praat hij niet? Waarom verdwijnt hij ’s nachts om tegen de ochtend aan terug te keren? En waarom verzamelt hij messen onder haar bed? Wanneer er een dode vrouw wordt teruggevonden, vreest Svenja het ergste…

Nashville is een enorm boek dat maar liefst 534 bladzijden telt en daardoor sommige lezers misschien afschrikt, maar dat is volledig onterecht. Antonia Michaelis heeft een heel beeldende schrijfstijl die redelijk literair aanvoelt, maar er toch voor zorgt dat het verhaal voor het oog van de lezer tot leven komt. De kleine Nashville en Svenja zijn boeiende personages en zorgen ervoor dat het boek van begin tot einde nooit verveelt. Hoewel het een sterk verhaal is, ben ik ervan overtuigd dat het boek voor een beginnend YA-lezer te moeilijk kan zijn, mede door de prachtige stijl van de auteur. Ze heeft een pittige, literaire pen die af en toe zorgt voor lange, maar prachtige zinnen waar je als lezer ook van kan genieten. Het gaat dus niet enkel om het verhaal en de inhoud van het boek, maar ook om hoe Michaelis dit alles weet te vangen op papier.

Maar ook de inhoud is zonder twijfel de moeite waard. In het begin kruipt de lezer al snel in het hoofd van Svenja en kijkt hij met argwaan naar Nashville. Naarmate Svenja meer en meer naar Nashville toegroeit, sluit ook de lezer hem in het hart. Alle andere personages die de revue passeren, zijn zonder twijfel bijzonder te noemen of opvallend, maar dragen elk hun steentje bij aan het totaalplaatje. Het zijn geen standaardjongeren, in die zin dat ze elk hun bijzondere karaktereigenschappen en gewoontes hebben, maar toch voelen ze lang niet zo vreemd aan voor de lezer. Dat maakt van Nashville een bijzonder boek.

Elke lezer die houdt van een uitdaging of een YA-boek met net dat tikkeltje meer, zal zijn hart kunnen ophalen met Nashville. Een verhaal dat met meerdere lagen, diepere betekenissen en vooral een prachtige schrijfstijl, zal zorgen voor heel wat uren leesplezier.

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Recensie – Dance or Die

Het einde van India’s dansopleiding is in zicht. Nog één jaartje en dan mag ze misschien auditie doen voor Het Nationale Ballet. Maar toch is ze er niet gerust op, want via de groepschat Truth or Dance blijft een levensgevaarlijke stalker haar en haar vriendinnen lastigvallen. En iets zegt haar dat diegene dit schooljaar pas echt zal toeslaan. India is geboren om te dansen, maar is ze ook bereid ervoor te sterven?

Maandenlang hebben fans in spanning gezeten. In het laatste hoofdstuk van het tweede deel, Break a Leg, heeft Chinouk zoveel verwarring gezaaid dat de speculaties op het internet helemaal los zijn gegaan. In de besloten Truth or Dance groep werd gediscussieerd, gespeculeerd en geanalyseerd. Op dat moment was er wel enige duidelijkheid, maar wie was nu dé Truth or Dance?

In Dance or Die gaat deze spanning verder. Iedereen is verdacht. Tijdens het lezen word je dus net zo wantrouwig en alert als India, de hoofdpersoon. De opdrachten blijven maar komen, en helaas blijven er slachtoffers vallen … het is een bizarre chaos en Truth or Dance lijkt niet te stoppen.

Er zijn al wat doelwitten uitgeschakeld, maar het blijkt nu dat Truth or Dance al die tijd zijn of haar pijlen gericht had op India. De rest was colleteral damage. India leeft constant in onzekerheid en angst en dit heeft niet alleen consequenties voor haar gezondheid, maar ook voor haar toekomst. Door de aanhoudende stress kan India zich nauwelijks focussen op haar opleiding. Is dit wat Truth or Dance voor ogen had, of gaat het ‘spel’ nog veel verder?

Chinouk mag dan wel zeggen dat dit echt het einde is, maar het einde van Dance or Die vraagt toch echt om meer context. Zodra je denkt dat alles voorbij is, dropt Chinouk even nog een bommetje. Het boek vloog nog net niet door de kamer.

Zodra je het boek uit hebt, merk je ook echt dat alles klopt. Ik heb wat stukken opnieuw gelezen en alles past. Het is een beetje zoals de film The sixth sense. Die moet je eigenlijk ook twee keer kijken zodat je alle subtiele hints en aanwijzingen ziet. Dance or Die (eigenlijk alle drie de boeken) is ook zo een verhaal. Hoe hard je ook naar aanwijzingen zoekt, ze zitten zó goed verstopt dat je tegen het einde pas alles snapt. Daarnaast krijgt Chinouk het ook voor elkaar om je van de ene verdachte naar de andere te laten slingeren. Steeds als je denkt ‘Nu weet ik het!’, weet je het dus helemaal niet meer.

Dance or Die is echt een geweldige finale van een geweldige trilogie. Als je de boeken nu nog niet hebt gelezen, dan mis je toch echt iets. Chinouk behoort voor mij nu echt bij de top 3 van beste Nederlandse YA auteurs.

Score: 5/5

Geschreven door Kelly van Bright Blue Books.

Recensie – Meer gelukkig dan niet

De zestienjarige Aaron heeft het moeilijk. Na een familiedrama is hij vergeten hoe het voelt om gelukkig te zijn. Tot hij Thomas ontmoet. Eindelijk durft hij te vertellen over zijn verleden en te dromen over zijn toekomst. Maar daarbij leert Aaron ook dingen over zichzelf die zijn leven ingewikkeld maken, en die nieuwe pijn met zich meebrengen. Hij vestigt zijn hoop op een revolutionaire ingreep die zijn geheugen kan resetten. Maar tegelijk is hij bang om te vergeten wie hij werkelijk is …

Sinds bekend werd dat Clavis de boeken van Adam Silvera zou vertalen, kijk ik al uit naar dit boek. Ik zag dat het pas in juli 2019 uit kwam. Dat was nog zó lang wachten … Ik hield de instagrampagina van Clavis in de gaten. Wanneer zou de omslag bekend worden gemaakt?? Toen ik de omslag zag was ik op slag verliefd. Zou het verhaal net zo mooi zijn als de buitenkant?

In het boek volgen we Aaron. Aaron woont samen met zijn moeder en broer in een super kleine ruimte. Financieel en emotioneel hebben ze het zwaar. Aaron heeft slechte herinneringen aan zijn verleden, aan zijn vader. Hoe kan hij nou verder leven met al die schuldgevoelens. Hij heeft een vriendin, een vriendengroep. Waarom is hij niet écht gelukkig?
Dan ontmoet hij Thomas. De jongen wiens toekomst een groot vraagteken is. Samen gaan ze op zoek naar een doel. Wat willen ze later zijn. Wíe willen ze later zijn?

Het verhaal is opgedeeld in vier delen. Deel 1, gelukkig, en deel 2, anders gelukkig, spelen zich af in het hier en nu. Deel 0, ongelukkig, bevat flashbacks naar Aaron zijn verleden. In dit deel krijgt het verhaal een compleet andere wending. Deel 3, minder gelukkig dan eerst. Een mooie afsluiting van het verhaal.

Een vraag die door mijn hoofd spookte tijdens het lezen was: ‘hoe bepalend is je verleden voor je geluk van nu?’.
Ik heb hier over nagedacht, er zelfs dingen over opgezocht. De antwoorden zijn tegenstrijdig. Maar ik denk dat je zelf je geluk bepaalt. Het is maar wat je er zelf van maakt.

Meer gelukkig dan niet was een vlot lezend boek dat heftige onderwerpen aansnijdt. Precies zoals we gewend zijn van Silvera. Denk aan dood, worstelen met je (seksuele) gevoelens, familie en vriendschappen. Een aanrader voor iedereen die ook wel eens worstelt met zijn of haar gevoelens of verleden.

Geschreven door Annemarie van Turnthepages.nl.

Rencensie – Duivels spel

Geocaching is leuk … Toch? Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Spoorloos. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en staat voor het moeilijkste raadsel ooit. Samen met haar bordercollie Max gaat ze naar hem op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Al gauw komt Lynsey erachter dat ze Noah helemaal niet zo goed kende als ze dacht.

Duivels spel is vanaf de eerste bladzijde spannend. Ik wilde het boek in één keer uitlezen. Dit is niet gelukt helaas. Soms moet je echt even eten tussendoor. Maar in twee zits heb ik deze parel uitgelezen. Elk hoofdstuk, elke pagina is spannend. Maar toch wordt de spanning ook opgebouwd. Het boek begint met een flashback. En gaat dan door in het nu. Alles is in de tegenwoordige tijd geschreven, iets wat ik als erg prettig heb ervaren. 

Het grootste deel is vanuit Lynsey geschreven, vanuit de ik-vorm. Lynsey gaat op zoek naar haar vriendje Noah. Een twintiger met een ’the-boy-next-door’ look. Samen met haar fantastische bordercollie (ik wil ook zo’n hond!!!) Max, vindt ze meer en meer aanwijzingen en komt ze dichter bij de oplossing. 

Het verhaal vanuit Lynsey wordt afgewisseld met stukken tekst van ’toen’. De hoofdstukken worden aangeduid met ’toen’ en zijn geschreven door een alwetend schrijver. Geen ik-persoon. Maar iemand die er bij is. Een soort vertelstem. Deze stukken gaan voornamelijk over het geocachen. 

Geocaching is iets wat ik maar één keer heb gedaan. Samen met een vriendin en haar gezin. Het idee is grappig maar niet iets waar ik m’n hobby van zou maken. In het verhaal gaan de vier jongeren daarentegen gaan elke zondag geocachen. Met z’n vieren proberen ze de puzzels op te lossen en zo snel mogelijk hun einddoel te bereiken. 

In het begin snapte ik niet waarom die vier jongeren relevant waren. Maar hoe verder je leest, hoe meer toen en nu verweven raken. De verhaallijnen komen langzamerhand dichter bij elkaar tot ze elkaar kruisen. Juist door de twee verhaallijnen wil je doorlezen, je wil het verband ontdekken. Tot op de laatst had ik geen idee hoe de vork in de steel zat. Het einde was verassend maar passend! 

Iets wat me opviel en waar ik van genoot, was het Vlaams taalgebruik. De schrijfster is Vlaams en het verhaal speelt zich grotendeels af in België. Ik heb hier nooit zo bij stilgestaan maar het was zo grappig om de kleine verschillen te lezen. In mijn hoofd las ik Nederlands, tot ik een Vlaams woord tegenkwam. Dan schakelde ik automatisch over naar het Vlaams. Zo grappig! Ik zou zeggen ik stap in de bus, in het boek was het aan. Allemaal van die kleine dingetjes. Heerlijk. Is weer eens iets anders voor mij!

Conclusie: Duivels spel is een heerlijk boek vol spanning en mysteries. Samen met de personages probeer je de puzzels op te lossen. Een boek zonder clichés en voorspelbare wendingen dat me zeer aangenaam verrast heeft!

Geschreven door Annemarie van turnthepages.nl.

Recensie – Break a Leg

Dachten jullie dat het nu afgelopen was? Think again. Truth or Dance begint nu pas echt.

Dit jaar zou alles anders worden. Maar nu India is toegelaten tot de vervolgopleiding van het conservatorium wordt ze ook daar lastiggevallen. Via de groepschat Truth or Dance stuurt een anonieme stalker haar en haar vriendinnen Lisa, Nikki en Zoë nieuwe opdrachten – nog gevaarlijker en met nog ergere gevolgen als ze niet gehoorzamen. De meiden leven voor het ballet, maar zijn ze klaar voor een dans des doods?

Break a leg is het spannende vervolg op de YA thriller Truth or Dance. India en haar vriendinnen denken dat het afgelopen is met Truth or Dance omdat zij al weken in de zomervakantie niks meer hebben gehoord van deze persoon. Als zij weer net rustig durven te ademen na alle spanning en zich klaar maken voor het HBO gebeurt waar de meiden het meest bang voor zijn. Truth or Dance stuurt weer een bericht. Meteen staat hun wereld weer op zijn kop. Het blijft nu alleen niet bij verschrikkelijke en enge opdrachten, Truth or Dance gaat nog een flinke stap verder en trekt levens uit elkaar. India en haar vrienden zijn nu niet de enigen die in gevaar zijn, ook hun dierbaren zijn niet meer veilig….

Ook dit verhaal is weer ontzettend spannend. Vaak kom je het fenomeen genaamd “deel twee dip” tegen bij een trilogie, oftewel dat het verhaal een beetje stilligt in het tweede deel van een trilogie, maar daar is in Break a Leg echt geen sprake van. Sterker nog, dit deel is nóg heftiger, spannender en duisterder dan Truth or Dance.

De detective in je wordt geactiveerd. Chinouk weet met verschillende elementen en dialogen een echt who dunnit verhaal neer te zetten. Alles en iedereen is verdacht. Je gaat zelfs als lezer aan jezelf twijfelen of je alles wel goed hebt begrepen en gelezen. Daarnaast durft Chinouk ver te gaan en grenzen te verleggen. Niemand blijft gespaard. Ik vind dit oprecht een YA thriller van hoog niveau.

Als je denkt dat Truth or Dance al spannend was, bereid je dan maar voor: Chinouk stepped up her game in Break a Leg. Grenzen worden overschreden. Truth or Dance is genadeloos.

Score: 5/5

Geschreven door Kelly van Bright Blue Books.

Recensie – Wie denk je wel dat je bent?

Wat een enge vent! Dat denkt Eva als ze hem voor het eerst ziet en hij haar nastaart. Maar ze besteedt er verder weinig aandacht aan. Ze heeft haar handen en haar hoofd immers vol met haar werk in de supermarkt, haar toneelrepetities en een hoogoplopende ruzie met haar bff Jana. Tot de vreemde kerel opnieuw opduikt. En opnieuw. Als Eva uiteindelijk de moed vindt om hem aan te spreken, beweert de man dat haar leven een leugen is en dat hij haar biologische vader is. En dan wordt het pas echt akelig …

Vorige zomer maakte ik voor de eerste keer kennis met een boek van Kaat De Kock. Ik las toen Dromenvanger, een romantisch verhaal over een roadtrip in de VS. Met haar nieuwste boek, Wie denk je wel dat je bent? is Kaat de Kock een heel andere richting uitgegaan. Het is namelijk een thriller geworden! Benieuwd wat ik ervan vond?

Wie denk je wel dat je bent? is een vrij dun boek en telt 139 pagina’s. Tijdens het lezen heb ik vastgesteld dat het boek meer gericht is op een jongere YA-doelgroep doordat het geen uitgebreide verhaallijn heeft en de schrijfstijl vrij eenvoudig is. Bij het schrijven van deze recensie heb ik daar dan ook rekening mee gehouden.

De achttienjarige Eva heeft een doodnormaal leventje: ze werkt voltijds in de supermarkt, ze woont bij haar ouders en ze doet toneel. Op een dag laat ze haar hond uit en botst ze tegen een vreemde man. Ze krijgt meteen een verontrustend gevoel en loopt snel naar huis. Ze komt hem een paar dagen later echter terug tegen en hij beweert dat ze zijn dochter is…

Doorheen het verhaal leer je als lezer Eva beter kennen. Ze is direct na het middelbaar beginnen met werken in de supermarkt, ze heeft ruzie met haar beste vriendin en ze wordt verliefd. Deze verhaallijnen worden kort uitgewerkt in het boek en geven een realistisch beeld van Eva door haar onzekerheden en problemen die iedere tiener wel eens ervaart.

Aangaande het thriller aspect, is de opbouw ernaar toe zeker geslaagd. Als lezer krijg je al gauw de rillingen van de man die beweert de vader te zijn van Eva. Het laatste gedeelte is spannend en goed uitgewerkt. Doorheen het boek zijn er al enkele aanwijzingen gegeven, dus er zijn geen al te grote verrassende wendingen. Als lezer houd je je natuurlijk bezig met de grote vraag of Eva nu echt daadwerkelijk zijn dochter is. Wegens spoilers kan ik helaas niet veel verklappen over het einde.

Ik heb enkel een puntje van kritiek. In het begin van het verhaal wordt terloops vermeld dat er ooit een poging tot ontvoering werd getracht bij Eva. Het ontglipt Eva terwijl ze haar moeder vertelt over de creepy man. Ze heeft het nooit over die poging tot ontvoering gehad omdat dat traumatisch was. Persoonlijk vond ik heel die conversatie tussen Eva en de moeder heel raar aanvoelen en werd er te nonchalant over die poging tot ontvoering gedaan. In mijn ogen leek het alsof het werd geportretteerd als iets onbelangrijk (wat zeker niet de bedoeling was van de schrijfster) maar ik bleef een beetje met een onbehagelijk gevoel achter toen ik het las.

Kortom, Wie denk je wel dat je bent? is een korte thriller die je een adrenalinestoot bezorgt. Je leest het in een ruk uit. Het boek is waarschijnlijk niet echt weggelegd voor oudere YA-liefhebbers, maar voor jongere lezers is het zeker een aanrader. Het is alleen spijtig dat het verhaal te kort is!

Geschreven door Rani van Book Buddies.