Categorie: Recensie

Recensie – Moordspel

Joep houdt van puzzels en detectives. Als het mooiste meisje van zijn klas hem vraagt te helpen bij een moordspel dat ze met een groep speelt, zegt hij dan ook geen nee. Hij geniet van het spel, totdat ze op een spelavond daadwerkelijk het dode lichaam van een man vinden. Wie zit er achter de moord? Waarom wijzen aanwijzingen in het spel zijn richting uit? Joep gaat op onderzoek uit en stuit op de schokkende waarheid.

In augustus las ik het boek Moordspel van @ernabarth en ik heb dit boek heel vlot kunnen uitlezen. Dit kwam niet alleen doordat het boek niet te dik was, maar ook doordat je meteen in het verhaal wordt gegooid. Er is geen lange intro aan het begin van het verhaal waardoor het verhaal meteen begint. Het verhaal is geen minuut saai. Dit zijn voor mij enorme pluspunten!

Ondanks dat ik vlot door het verhaal heen ging, vind ik dat er soms heel veel dialogen waren, wat zeker niet slecht is, maar voor mij soms wat moeilijk. Omdat ik snel las, wist ik soms niet meer welk personage aan het woord was. Dit is zeker geen minpunt, eerder een verschil in smaak.

Ik vind het een heel goed verhaal en het einde vind ik ook heel goed gevonden omdat ik het einde totaal niet had zien aankomen of had verwacht. Dit vind ik een meerwaarde aan het verhaal.

Normaal gezien kan ik maar maximum een uur aan een stuk lezen, maar bij dit boek kon ik blijven lezen. Ik moest weten hoe het eindigt. Dit zegt veel over de spanning van het verhaal.

Moordspel is zeker een aanrader en daarom geef ik dit verhaal 4,5 sterren! Het is echt een goed verhaal!

Geschreven door Karen D.

Recensie – Museumnacht

In ‘Museumnacht’ volgen we het verhaal van een groep tieners die moeten overnachten in het Instamuseum. Eén jaar geleden werden hier gruwelijke moorden gepleegd. Nu zijn er twee bekende Youtubers die een geldbeloning uitloven aan de groep die de nacht durft door te brengen in het museum. Acht vrienden gaan de uitdaging aan, maar al snel ontstaan er breuken in de vriendschappen en wordt er opnieuw gemoord. Wie kunnen ze nog vertrouwen?

Chinouk Thijssen is bekend van haar YA-thrillers die overal in de smaak vallen. Benieuwd geworden naar deze verhalen, las ik voor het eerst een boek van haar: Museumnacht.

De schrijfstijl van Chinouk Thijssen is erg aangenaam. Allereerst worden de personages kort voorgesteld aan de hand van de verschillende perspectieven. Ieder hoofdstuk is namelijk geschreven vanuit het standpunt van één van de hoofdpersonages. Zo komen Marlie, Lucas, Ashton en Ziggy afwisselend aan bod. Doordat elk personage een andere beleving heeft van de nacht in het museum is de spanningsboog meteen gespannen. Niemand is veilig en de Museumkiller loopt vrij rond opzoek naar zijn volgende slachtoffer. Voor de personages is het letterlijk een race tegen de klok om uit de handen te blijven van de moordenaar.

Gruwelijke gebeurtenissen volgen elkaar op, maar worden niet te gedetailleerd beschreven. Dat is aangenaam zeker met het oog op de doelgroep, namelijk jongeren. Tijdens het lezen ga je net zoals de jongeren mee opzoek naar de dader. Het uiteindelijke einde kwam voor mij onverwacht. Ik zat dan ook op het puntje van mijn stoel bij de ontknoping.

De cover alsook het onderwerp zijn zeker dingen die jongeren aanspreken. Het boek is niet te dik en door de korte hoofdstukken leest het als een trein. Bovendien zijn de alledaagse thema’s zoals liefde, vriendschap en familie herkenbaar voor jongeren.

Kortom, een geweldig spannend verhaal. Tijdens het lezen was de spanningsboog continu gespannen. Bovendien heeft Thijssen een erg aangename schrijfstijl. Ik ben dan ook benieuwd naar andere boeken van haar. ‘Museumnacht’ krijgt van mij vier sterren.

Geschreven door Indra Schoofs

Recensie – De jacht op de wolven

Esther komt er na een inbraak achter dat er illegale jachtpartijen worden georganiseerd waardoor de wolven in haar omgeving in gevaar komen. Esther komt degene die achter de jachtpartijen zitten op het spoor maar word dan zelf ontdekt. Niet alleen het leven van de wolven lijkt in gevaar te zijn maar ook haar eigen leven. Gelukkig heeft ze Jonathan achter zich staan en open ze de jacht op de mensen die het gemunt hebben op de wolven.

De jacht op de wolven is een losstaand verhaal over Esther en Jonathan. Over deze personages werd door Christine eerder een trilogie geschreven. Voor mij was dit het eerste boek van deze auteur maar ik kreeg al snel te horen dat het fijner is om de trilogie eerst te lezen. Deze mogelijkheid had ik niet, maar gelukkig kon ik ook zonder de informatie uit de eerdere boeken genieten van De jacht op de wolven.

Je word al vanaf bladzijde één in het boek getrokken en het boek ontwikkelt zich al snel tot een spannend en meeslepend verhaal. Het zit vol avonturen en twists. Dit laatste is denk ik vooral als je de eerdere boeken nog niet hebt gelezen, maar dat maakte het verhaal voor een nieuwe lezer wel ontzettend interessant. (Dit wordt wel gedeeltelijk uitlegt op de pagina naast de proloog, iets waar ik in eerste instantie overheen had gelezen.)

De fijne schrijfstijl van Christine Charliers laat het verhaal echt tot leven komen. Haar schrijfstijl zorgt er ook voor dat je je goed kan inleven in de verschillende personages. Vooral Esther is een personage wat je bijblijft. Ze is in verschillende opzichten een echte tiener maar je merkt hoeveel liefde ze heeft voor iedereen, mens en dier, om haar heen.

Door De jacht op de wolven ben ik echt nieuwsgierig geworden naar de eerder geschreven trilogie van Christine Charliers. Deze zijn daarom ook direct toegevoegd aan mijn ‘wil ik lezen lijstje’.

Als je zin hebt in een avontuur om even te ontsnappen aan deze, soms toch lastige, periode is De jacht op de wolven een echte aanrader!

Score: 4/5

Geschreven door Sorayabookshelf.

Recensie – Ivelle

Groen is angst. Blauw is verdriet. Oranje is blijdschap. In Pagdama vertelt de kleur van je ogen precies hoe je je voelt. De negentienjarige Ivelle ziet het rood van de liefde echt overal om zich heen. Naar haar heeft er echter nog nooit een jongen met roden ogen gekeken. Maar als ze een jaar na hun eerste ontmoeting de charmante Renzo weer tegenkomt neemt ze een beslissing die alles kan veranderen.

Wat een heerlijk boek om het jaar mee te beginnen!

Ik ben helemaal fan van Laura’s schrijfstijl. Ze beschrijft heel beeldend en ze speelt op een knappe manier met taal, waardoor het boek totaal niet standaard aanvoelde en ik het in één ruk wilde uitlezen.

Ivelle is het antwoord op de eeuwenoude vraag: wat als Red van Taylor Swift een YA urban fantasy was? Het concept achter Ivelle is niet alleen origineel, maar ook nog eens goed uitgewerkt. Zo zijn kleurlenzen illegaal in Pagdama, waardoor er op het criminele circuit een soort clandestiene drugshandel in lenzen plaatsvindt. Verder zat het boek vol met zulke details waardoor het concept realistisch voelde. Daarnaast was ik verrast door de hoeveelheid onverwachte wendingen, wat een knappe prestatie is in een wereld waarin de waarheid letterlijk aan iemands gezicht af te lezen is.

De personages maken van Ivelle een meeslepend verhaal. Ivelle zelf had een duidelijke ontwikkeling en haar struggles waren pijnlijk relatable. Daarnaast vond ik het verhaal achter Arch heel interessant. De andere personages waren verder prima. Eervolle vermelding voor Navid, wat een topper!

Als je nog niet overtuigd bent om ‘m te lezen, dan is hier deze banger van een quote:
‘Liefde zie je niet, je voelt het. En het is niet rood, het is niet één kleur. Het is een hele fucking regenboog.’

Een goede start van 2022 en ik kan niet wachten om meer boeken van Laura te lezen!

Score: 4,5/5

 

Geschreven door Aniek Rodenburg.

Recensie – Vleugels van de dood

De burgeroorlog in Nerefel weegt zwaar en de armoede neemt toe. Uit wanhoop van haar familie wordt het dorpsmeisje Brynn uitgehuwelijkt aan de edelman Gilroy. Wanneer Brynn zich meer voor haar verloofde openstelt en gevoelens van vertrouwen en veiligheid begint te ontwikkelen, wordt ze ontvoerd door de sluwe en wraaklustige Szarka, dienaar van de rebellenleider en de laatste magiër van Nerefel. Brynn raakt verwikkeld in een complot en komt in een duister en onbekend gebied terecht.

Toen ik de cover van dit boek voorbij zag komen, was ik meteen geïntrigeerd. Ik kende Beau Charlotte nog niet als auteur en het feit dat Clavis een uitgeverij is waar ik graag boeken van lees, vroeg ik een recensie-exemplaar aan.

Ik zal maar meteen bekennen dat ik al vanaf pagina één hield van de schrijfstijl. Die past perfect bij het soort verhaal en kwam erg professioneel over. Ik was meteen verkocht en voelde aan alles dat ik een boek vasthield waar ik van zou gaan houden. Het verhaal komt meteen goed op gang en de sfeer werd direct perfect neergezet. Brynn is een fijn personage dat ik heel graag beter wilde leren kennen en gelukkig heeft Beau Charlotte haar ontzettend realistisch uitgewerkt.

Meerdere malen werd ik verrast door de directheid van woordkeuze die de auteur gebruikt en ik kon dat zeker waarderen. Niets werd verbloemd of ontweken. Er kwamen fantastische personages naar voren die allemaal op een eigen, unieke manier werden beschreven. Aan de kleinste handelingen werd aandacht besteed zodat het niet moeilijk was om alles te zien gebeuren. Toen ik begon te lezen, had ik een gemoedelijk fantasyverhaal verwacht, maar ik ben op alle mogelijke manieren verrast! Dit boek zit vol gruwelijkheden, passionele scenes, geweld, wreedheden, magie, romantiek, alles wat nodig is om een perfect verhaal in dit genre bij elkaar te hebben.

Ik hield ervan dat Beau Charlotte niets uit de weg ging en het voor elkaar kreeg mijn hart op sommige momenten stil te laten staan en op andere momenten harder te laten kloppen. Het heeft me tijdens het lezen echt in zijn ban gehad en nadat ik het uit had, heeft het echt even moeten bezinken.

Vleugels van de dood is een fantastisch boek dat ik met ontzettend veel plezier heb gelezen. Maar dat einde… ik wil nú het tweede deel!

 

Geschreven door Nicole Servais van Lotsofbooklove.

Recensie – Wens voor de wereld

Kayla heeft het moeilijk met het overlijden van haar tweelingbroer. Hij was haar alles, haar tweede helft, haar beste vriend, haar soulmate en nu hij er niet meer is, blijft er enkel een gapende leegte achter. Xavier vroeg haar elke dag: Als je een wens voor de wereld mocht doen, wat zou je dan wensen? Langzaam maar zeker gaat het steeds slechter met Kayla: ze trekt zich volledig terug en spreekt met niemand meer. Daarom stuurt een van haar leerkrachten haar naar een praatgroep en daar ontmoet ze Oliver. Wanneer Kayla door de spullen van haar broer gaat, komt ze het boekje tegen waar Xavier zijn wensen en antwoorden in bijhield. Samen met Oliver besluit ze zoveel mogelijk wensen van Xavier werkelijkheid te laten worden…

Wens voor de wereld is het tweede boek van Manon Visser dat bij Clavis verschijnt, na In de spotlights. Het is opnieuw een lekker dik boek, maar ook opnieuw een geweldig verhaal. Een heel andere thematiek, dat wel, maar het raakt de lezer tot in het diepst van zijn ziel.

Het allermooiste aan het boek is zonder twijfel de manier waarop Visser het thema rouw ter sprake brengt. Boordevol respect en begrip kaart ze het verlies van Xavier aan en hoe Kayla daarmee omgaat. Op die manier kan dit verhaal veel jongeren helpen in hun rouwproces, niet door met de vinger te wijzen en uit te leggen wat je ‘moet’ doen en ‘wat echt helpt’, maar om te laten zien dat afscheid nemen een proces is van pieken en dalen en dat het oké is om die pijn en leegte toe te laten.

Daarnaast zorgt de auteur ook voor een beetje afwisseling in de verhaallijn door Oliver ten tonele te brengen. Uiteraard mag een stevige portie liefde niet ontbreken in dit boek. Dat zorgt er enerzijds voor dat het boek niet te zwaar wordt, maar ook dat er een extra portie spanning in wordt verwerkt die gepaard gaat met het mysterie dat Oliver toch wel brengt. Voeg daar nog de vlotte schrijfstijl van de auteur aan toe en je krijgt een prachtig boek dat ontzettend vlot wegleest.

Ik ben heel blij dat ik Wens voor de wereld heb gelezen en dat Manon Visser het thema rouw op zo’n prachtige manier een plekje heeft gegeven in dit verhaal. Om af te sluiten in de stijl van het boek, doe ik graag vandaag mijn wens voor de wereld.

Als ik een wens voor de wereld mocht doen, zou ik wensen dat iedereen troost kan vinden op de manier dat ik het vond in dit boek, dat voelde als een warme deken waar de pijn van het verlies gewoon even echt mocht bestaan.

 

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Recensie – Steen voor steen

De zeventienjarige Iris heeft het thuis niet makkelijk gehad, maar inmiddels heeft ze haar plek
gevonden in het pleeggezin waar ze al enkele jaren woont. Wanneer ze de zomer opnieuw met haar opa en oma op camping Le Tournesol doorbrengt, krijgt ze nieuws over haar moeder dat haar volledig uit balans brengt. Ze gaat overal aan twijfelen en worstelt weer in alle hevigheid met haar verleden. De aanwezigheid van de negentienjarige Maduro op de camping maakt het er niet eenvoudiger op. Hij lijkt vastberaden de muren om haar heen neer te halen, iets wat Iris absoluut niet wil laten gebeuren.

Wat was het weer fijn om terug op de camping te zijn! We kenden Iris natuurlijk al een beetje van de vorige twee delen, maar ik was erg nieuwsgierig naar haar eigen verhaal. Ik had zo’n vermoeden dat dat nog wel eens best heftig zou kunnen zijn.

Het verhaal begint met een herinnering uit het verleden van Iris en die komt meteen binnen. Jacodine weet direct de juiste sfeer neer te zetten en doordat zij blijft wisselen tussen heden en verleden, wordt de zware lading nog eens extra goed gedekt. Iris heeft inmiddels een lange reis gemaakt, maar worstelt nog steeds keihard met haar verleden. Zodra ze oog in oog komt te staan met de knappe Maduro, lijkt Iris een heel ander soort gevecht met zichzelf te moeten gaan voeren. Het verhaal speelt zich voor het eerste gedeelte af op de camping en in plaats van een zorgeloze vakantie met haar grootouders, wordt Iris door een aantal heftige gebeurtenissen toch weer met haar verleden geconfronteerd. Hoe hard ze het ook in haar eentje wil doen, juist de jongen die ze zo hard probeert weg te duwen, lijkt de enige die dichterbij kan komen.

In Steen voor steen draait het, net als bij de vorige delen, om twee personages en ook hier worden de hoofdstukken weer afgewisseld. Iris heeft wat dat betreft wel echt de grootste rol en haar verhaal is schrijnend en hoopvol tegelijk. Er komen hele heftige dingen aan bod en de emoties lopen op veel momenten hoog op. De gedachten en gevoelens van Iris komen levensecht en realistisch over en tijdens het lezen moest ik meerdere malen een dikke brok in mijn keel wegslikken. Haar verdriet, onmacht, onzekerheid en woede spatten van de pagina’s af en mijn moederhart huilde voor haar. Toch wist Jacodine weer de perfecte balans te bewaren en zat het verhaal ook boordevol hoopvolle, mooie en luchtige momenten. De pleegouders van Iris speelden een hartverwarmende rol en dat liet mijn moederhart gelukkig ook weer opzwellen.

Maduro is ook een personage dat erg goed werd uitgediept. Zijn verleden heeft ook de nodige sporen achtergelaten, waarmee ook hij nog steeds af en toe in de knoop zit. De romantische spanning tussen de twee is op een hele pure manier voelbaar, maar heeft niet de overhand.

Ondanks dat ik een ongelofelijke sucker ben wat romantiek betreft, heeft Jacodine er goed aan gedaan daar in dit boek niet het hoofdonderwerp van te maken. Het verhaal van Iris moest inderdaad echt verteld worden en zal voor (te veel) mensen tegelijkertijd confronterend als hoopvol zijn.

Ik heb Iris en Maduro in mijn hart gesloten en hoop heel erg dat Jacodine ons in de toekomst blijft voorzien van zo’n prachtige verhalen.

Geschreven door Nicole van Young Adult Dome.

Recensie – In de spotlights

Kate Morrinson leidt een dubbelleven. Niemand weet dat de onopvallende studente ook het meisje achter de wereldberoemde popster Skyler is. En dat wil Kate graag zo houden. Maar aan het begin van het nieuwe schooljaar duikt er plotseling iemand op die haar leven wil ruïneren. De anonieme stalker dreigt haar dierbaren iets aan te doen, tenzij Kate een reeks van onheilspellende opdrachten uitvoert. Moet Kate haar leven in de spotlights opgeven?

Wat vond ik ervan? In één woord gewoon wauw! Het boek is pakkend vanaf de eerste bladzijde, en de eerste zin. De proloog is hartstikke spannend en smaakt naar meer! Kate, ook wel Skyler de wereldberoemde popster, heeft te maken met een anonieme stalker, die heel haar wereld op zijn kop zet.

Geloof het of niet, ik kreeg ook een beetje het gevoel alsof míjn wereld op zijn kop werd gezet, wat natuurlijk helemaal niet zo is want het speelt zich allemaal af in het boek.  Ik zat vol met vragen en moést gewoon weten wie de anonieme stalker was!

Vanaf een derde op het boek kreeg ik een beetje een voorgevoel, maar mijn verdenkingen wisselden nog te erg om er zeker van te zijn. Toen uiteindelijk de stalker bekend was gemaakt had ik verwacht dat het boek daar zou eindigen, dat was echter niet zo. Het boek wordt nadat de stalker bekend is nóg spannender, en vanaf dat punt heb ik het boek niet meer kúnnen wegleggen.

Over het algemeen wilde ik hem niet wegleggen, maar de spannende dingen die zich opvolgden waren zo zenuwslopend spannend dat ik moest verder lezen. Wat ook ontzettend leuk is aan dit boek, is dat muziek op een geweldige manier in dit boek is verworven. Net zoals het Hollywood wereldje. En voor de romance-lovers onder ons: ook dat zit er in 😉
Af en toe kreeg ik een beetje Hannah Montana vibes van dit boek, maar dat stoorde niet.

Het einde is niet te beschrijven in woorden, en ik hoop zeker dat er zo snel mogelijk een deel 2 komt!

Geschreven door Rosalie en Danique van The Reading Twins.

Recensie – Als de morgen begint

Nog maar net ontsnapt aan een gruwelijke dood besluiten Lya en haar vrienden om zich aan te sluiten bij de Trium. Deze rebellengroep smeedt plannen om de wrede koning van zijn troon te stoten. Bij de strijd om vrijheid ontdekt Lya gaandeweg dat ze niet alleen tegen het vijandelijke leger vecht, maar vooral ook tegen zichzelf. Kan ze haar pijn omzetten in kracht?

LET OP: Als de morgen begint is afsluitende deel en vervolg op Als de nacht eindigten bevat hierdoor spoilers over het eerste deel

Lya en haar vrienden zijn nog maar net ontsnapt aan de dood als ze besluiten zich aan te sluiten bij de rebellengroep Trium. Samen smeden ze een plan om de koning van zijn troon te stoten. Maar de vrienden hebben allemaal last van hun eigen demonen en komen er al snel achter dat ze eerst die moeten verslaan voordat ze het tegen de koning kunnen opnemen.

Een waardige opvolger voor het eerste deel van deze spannende duologie. Niet alleen heeft Laura Diane ervoor gezorgd dat het een goed maar vooral verrassend einde krijgt maar ook het gehele verhaal zit weer ontzettend goed in elkaar.

Het verhaal begint direct op het moment waar Als de nacht eindigt is gestopt waardoor je al vanaf bladzijde één vol spanning zit, hierdoor zorgt Laura er ook voor dat je direct weer in het verhaal wordt gezogen en je gelijk weer verbonden voelt met de personages uit het boek. Waar ik vaak op prijs stel als de auteur een kleine recap doet over het eerdere boek vond ik het bij Als de morgen begint juist erg sterk om dit niet te doen. Niet even een samenvatting maar direct weer vol in de strijd.

Daarnaast kun je zien hoe erg Laura Diane al verder is gegroeid als auteur, ze beschrijft de situaties nog iets beeldender en de personages zijn nog levendiger dan ze al waren in het eerste boek. Je merkt dat er door haar woorden ontzettend veel emoties doorklinken waardoor je al snel volledig wordt opgeslokt door het boek en dit gevoel maakt Laura af door bijzondere quotes die je ook na het lezen van dit boek nog lang zullen bijblijven.

Zoals ik hierboven al noemde is ook het einde ontzettend goed. Wel heel onverwachts maar in mijn ogen precies zoals het had moeten eindigen. Misschien niet helemaal volgens de verwachtingen van de lezer maar juist zoals logisch is voor de personages. (Ja inderdaad je wil dit boek lezen!)

Hiermee is Als de morgen begint niet alleen een waardig vervolg op Als de nacht eindigt, maar is opnieuw een boek dat je zal raken.

Score: 4/5

Geschreven door Soraya’s Bookshelf

Recensie – Verschijningen

Merthe is paranormaal begaafd. Wanneer dat meer als een vloek begint te voelen dan als een zegen, zoekt ze een ervaren medium op. Maar juist daar ontdekt ze de foto van een vermist meisje. Dan beseft ze dat ze niet anders kan dan luisteren naar haar zesde zintuig. Geleid door de verschijningen die haar vanaf dan niet meer loslaten, stappen zij en haar hartsvriendinnen een gevaarlijk avon- tuur tegemoet. Zal het hen lukken om het meisje terug te vinden?

Merthe was een normaal tienermeisje uit een doorsnee gezin. Dat alles veranderde toen ze erachter kwam dat ze paranormaal begaafd is. Na deze heftige ontdekking werd haar gave tijdelijk afgesloten door een medium, om Merthe tijd voor verwerking te geven. Echter, in dit vervolg op Geestverwanten komen we erachter dat de gave te sterk is om te blokkeren en neemt Hilda Spruit ons mee door een zoektocht vol gevaren.

In dit verhaal ontdekt Merthe meer over haar gave, het zien van geesten is. Er is één specifieke verschijning die haar maar niet met rust wil laten. De dromen voelen levensecht, alsof ze iemands herinneringen beleeft. Dan lijkt er opeens een mogelijke connectie te zijn tussen de verschijning uit haar dromen en vermissing van een meisje in Assen. Samen met haar vrienden Anouk en Maikel gaat Merthe op onderzoek uit, totdat ze met gevaar voor eigen leven oog in oog komen te staan met de ontvoerders van het Demi. Zullen Merthe en haar vrienden het er goed vanaf brengen? En vinden ze Demi voor het te laat is?

Verschijningen is het vervolg op het debuutverhaal Geestverwanten. We lezen wederom voornamelijk mee vanuit Merthe’s perspectief. De boeken zijn los van elkaar te lezen, maar gezien de referenties naar gebeurtenissen in het vorige boek is het wel aan te raden die eerst te lezen. Zelf had ik deel 1 uit de serie niet gelezen en kon ik net niet helemaal goed volgen wat er precies met Merthe is gebeurd. In het vorige deel zijn namelijk schokkende ontdekkingen gedaan omtrent haar afkomst, waar ze ook in dit boek mee worstelt.

Aanvankelijk dacht ik dat het boek niet zo spannend zou gaan zijn, aangezien het toch om een jongerenthriller gaat. Echter, Hilda Spruit heeft zo’n onheilspellende sfeer weten te creëren dat je dit boek écht niet kunt wegleggen.

Het voelt gedurende het hele verhaal alsof er elk moment een verschijning kan opduiken, en dat zorgt er samen met de beangstigende scenes op een verlaten kerkhof voor dat je dit liever niet voor het slapen leest. Het paranormale plot is erg goed bedacht en uitgewerkt, maar wat het echt onderscheid van andere boeken is de combinatie met een politieonderzoek. Het is niet in veel thrillers zo dat politie de hulp inschakelt van een medium en tieners met gaven. Daarnaast is de schrijfstijl van Hilda Spruit erg eenvoudig, waardoor het juist vlot wegleest. Er is geen sprake van lange ingewikkelde zinnen en woorden, maar juist een fijne afwisseling van dialoog, dromen en Merthe’s gedachten, wat ervoor zorgt dat het verhaal niet saai wordt om te lezen.

Ondanks de onwerkelijke omstandigheden waarin Merthe zich bevindt, is haar personage toch erg realistisch en kun je je tot een zeker niveau goed inleven. Naast haar paranormale problemen beleeft Merthe ook de standaard issues die herkenbaar zijn voor veel jongeren: die ene vervelende docent, ruzie met ouders, rivaliteit op school, een vriendin die geen geheimen kan bewaren…

De combinatie van realisme en spiritualiteit met een thrillerrandje heeft dit boek wat mij betreft tot een succes gemaakt. Neem daarbij de vlotte, eenvoudige schrijfstijl en je hebt een mysterieus boek dat je zo op een middag lekker wegleest!

Geschreven door
Janine van De Leesfabriek