Recensie – De regen is warm

Het is herfst, het seizoen waarin alles valt. De zestienjarige Chloë zwijgt al bijna een jaar. Volgens haar heeft ze niemand. Toch ziet Elias – half elf, zoals hij het zelf zegt – haar als zijn grote zus. Hij baant zich op zijn fiets een weg door een modderig leven. Wanneer zijn moeder van de radar verdwijnt en hij nergens hulp vindt, maakt hij een plan om het dan zelf maar op te lossen. De stuurse Ana, die manden vlecht van wilgentenen, laat voor het eerst in jaren weer een bezoeker binnen. Met haar praat Chloë wél, maar ze stelt te veel vragen. Geert, begeleider van Elias en Chloë, wordt vader, maar onderweg dreigt hij ontworteld te raken.

In De regen is warm komen verschillende personages aan bod. Hun levens zijn allemaal met elkaar vervlochten en nemen een dramatische wending in het boek …

  • Elias, een tienjarige jongen, zit in een leefgroep. Zijn moeder ziet hij niet zo vaak. Er kleeft allemaal klei in zijn hoofd waardoor hij niet kan stoppen met nadenken, en dat is moeilijk.
  • De zestienjarige Chloë zit in samen met Elias in de leefgroep. Chloë zwijgt al zwijgt al een jaar … Er is te veel gebeurd en ze is liever alleen met zichzelf.
  • Geert is de begeleider van Chloë en Elias. Hij lijkt het helemaal voor elkaar te hebben: een boeiende job, een eigen huis en een zwangere vriendin. Maar niets is wat het lijkt.
  • De 66-jarige Ana leeft alleen in een huisje in het bos waar ze manden vlecht. Als Chloë voor haar deur verschijnt, opent ze gaandeweg haar hart voor haar.

Zoals je kan zien in de korte inhoud, volg je heel wat personages in het verhaal. In het begin is dat zeker wennen. Dan ken je de personages nog niet zo goed en moet je er even inkomen. Joke Benoot laat je in het begin gelukkig goed kennismaken en al snel ken je de personages door en door.

Hoe verder in het boek, hoe meer je te weten komt over de personages, zowel over hun verleden als over hun persoonlijkheid. Ik vind Elias, Chloë, Geert en Ana meesterlijk neergezet.

In het boek krijg je meerdere vertelperspectieven, de vier hoofdpersonages komen namelijk om de beurt aan bod. Wat ik zo leuk vond, is dat je aan de vertelstijl duidelijk kan merken welk personage aan het woord is. De kleine Elias vertelt op een kinderlijke, eerlijke manier. Chloë heeft zo’n grote woede in zich die pubers typeert. Geert heeft typische ‘volwassenenzorgen’ en vertelt op een redelijk neutrale manier. Ana ten slotte vertelt erg kalm en rustig, waarbij ze heel vaak terugdenkt aan het verleden. Ik vond die afwisseling heel erg leuk, dat maakte het boek realistisch. Ik hield er enorm van!

Hoewel het een boek is dat voor Young Adults is bedoeld, denk ik dat iedereen dit boek kan (en moet!) lezen. Er komen vier verschillende generaties aan bod in het boek, en volgens mij kunnen we van elke generatie wel iets leren. Er komen dan ook heel wat prachtige boodschappen voorbij die leerrijk zijn voor jong en oud.

Tot slot wil ik de setting waarin het boek zich afspeelt in de bloemetjes zetten. Dit was het eerste boek waarin ik las over jongeren die in een leefgroep zitten. Er bestaan veel boeken over jongeren op internaat of op een psychiatrische instelling, maar een leefgroep is toch nog iets anders. Ik vind het prachtig dat Joke Benoot hier aandacht aan schenkt. Ook het feit dat we niet enkel te weten komen hoe het met de kinderen en jongeren gaat die in leefgroep leven, maar dat we ook het perspectief van een begeleider en een buitenstaander te weten komen, vond ik een absolute meerwaarde. Ik vind het heel goed dat hier belangstelling voor is!

Ik ben erg onder de indruk van De regen is warm van Joke Benoot. De verschillende generaties die aan bod komen binnen deze setting zijn écht een meerwaarde. Ik heb van dit ontroerende, aangrijpende boek genoten, maar ik heb vooral veel bijgeleerd. Een aanrader voor elke leeftijd, niet enkel Young Adults!

Geschreven door Samantha’s Boekenhoekje

Auteur – Joke Benoot

Joke Benoot werd op korte tijd twee keer mama: van haar eerste kindje én van haar eerste boek. Haar debuut De regen is warm is een verhaal over een wereld waar kinderen opgroeien die geen thuis hebben, maar een tehuis. Over takken die verder groeien, ook als ze geen wortels meer hebben of knakken.

Heb je altijd al willen schrijven?

Ik heb altijd al graag geschreven. Als kind verzon ik voortdurend verhalen en gedichten. Al moet ik zeggen dat ik ze het liefste in de tuin zou begraven als ik ze nu teruglees. (lacht) Vijf jaar geleden heb ik de draad weer opgepakt, en nu is er dus mijn eerste boek!

Hoe kwam dit verhaal tot stand?

Als kinderpsychologe heb ik jarenlang mogen luisteren naar de verhalen van kinderen die écht leven in de wereld van De regen is warm. Spijtig genoeg is die wereld weinig zichtbaar voor mensen die er niet rechtstreeks mee te maken krijgen, en daar heb ik altijd iets aan willen doen. Toen ik aan de cursus Literaire Creatie begon aan het conservatorium, stonden de eerste kiemen van dit verhaal dan ook al snel op papier.

Je werk als kinderpsychologe heeft je dus erg geïnspireerd?

De verhalen van de jongeren en gezinnen waar ik mee werk, raken mij erg. Ik vind het een voorrecht om ernaar te mogen luisteren en mee te mogen zoeken naar wat ze nodig hebben. Het is indrukwekkend hoeveel veerkracht deze jongeren vaak tonen en hoe sterk ze zijn in moeilijke omstandigheden. Die bewondering wil ik graag overbrengen op mijn lezers, en ze zo hopelijk ook inspireren.

Hoe verloopt jouw schrijfproces?

Ik schrijf vooral vanuit de personages. Ik neem veel tijd om ze goed te leren kennen, tot in de kleinste details. Als dat goed zit, volgt het verhaal vanzelf. Ik schrijf zonder plan of uitgewerkte structuur, dat komt pas veel later. Het einde kende ik zelf nog niet toen ik aan het boek begon. Maar dat vind ik juist leuk.

Wat is jouw favoriete boek?

Dat vind ik heel moeilijk. Als ik iets kies, voelt dat als verraad aan mijn andere lievelingsboeken. Als young adult verslond ik de boeken van Tonke Dragt. Ogen van tijgers en Geheimen van het Wilde Woud waren mijn favorieten. Verder hou ik heel erg van het werk van David Mitchell. Hij schrijft heel verschillende soorten boeken, maar ik vind ze áltijd goed. Voor young adults is Dertien bijvoorbeeld perfect.

Wil je de lezers nog iets meegeven?

Dat je vooral je eigen wijsheid moet ontdekken. En dat het oké is om die niet meteen te vinden en eerst wat te ploeteren. Mijn opa gebruikt vaak een spreekwoord uit Zuid-Afrika: ons moet soek en trek en sukkel. Ik denk dat mijn boek ook daarover gaat. Ik geloof niet dat je kunt worden wat en wie je maar wilt; je bent evengoed wat je overkomt. Waar je geboren wordt, wat je meemaakt onderweg: het bepaalt zoveel. Maar het is oké om te vallen en dan weer recht te krabbelen. We doen allemaal maar wat.

Benieuwd naar de eerste hoofdstukken van De regen is warm? Je leest ze hier!

 

Geschreven door:
Nîne Reniers

Voorpublicatie – De regen is warm

De regen is warm

Een verhaal over een wereld waar kinderen opgroeien die geen thuis hebben, maar een tehuis. Over takken die verder groeien, ook als ze geen wortels meer hebben of knakken. Voor young adults.

Het is herfst, het seizoen waarin alles valt. De zestienjarige Chloë zwijgt al bijna een jaar. Volgens haar heeft ze niemand. Toch ziet Elias – half elf, zoals hij het zelf zegt – haar als zijn grote zus. Hij baant zich op zijn fiets een weg door een modderig leven. Wanneer zijn moeder van de radar verdwijnt en hij nergens hulp vindt, maakt hij een plan om het dan zelf maar op te lossen. De stuurse Ana, die manden vlecht van wilgentenen, laat voor het eerst in jaren weer een bezoeker binnen. Met haar praat Chloë wél, maar ze stelt te veel vragen. Geert, begeleider van Elias en Chloë, wordt vader, maar onderweg dreigt hij ontworteld te raken.

Klik hier om de voorpublicatie van De regen is warm te downloaden. 

____________________

De regen is warm

ISBN 978 90 448 3515 1
Auteur: Joke Benoot
Verschijnt in mei 2019