The story behind the story – Kaat De Kock over Niets om het lijf

Toen ik veertien was, werd ik voor het eerst verliefd. De jongen in kwestie brak mijn hart door een ander meisje te kussen, in ons jeugdhuis, op een moment dat ik daar ook was. Ik zag hen dus – ze deden het recht voor mijn neus! – en dat was een enorme shock. Het ene moment voelde ik me het mooiste en gelukkigste meisje ter wereld, het volgende moment voelde ik me weggegooid en waardeloos.

In diezelfde periode worstelde ik met mijn lichaam, dat aan het veranderen was: mijn heupen werden breder, mijn billen en borsten werden voller. Ik kreeg een doodnormaal vrouwenfiguur, maar ik zag alleen dat ik ronder werd. Dikker dus, maakten mijn hersenen ervan. En zo ontwikkelde ik anorexia. Ik wilde slanker zijn, ik wilde aandacht, ik wilde bijzonder zijn, en ik wilde hulp. Ik ben nooit in levensgevaar geweest – op mijn dieptepunt woog ik 41 kilo – maar mijn eetstoornis heeft wel een jaar lang mijn leven gedomineerd. Ook nu draag ik er nog de gevolgen van. Ik weeg verre van te weinig, maar ik blijf een vreemde relatie hebben met eten en met de weegschaal. En het haar dat ik tijdens dat ene jaar ben kwijtgeraakt, heb ik nooit teruggekregen.

Veel boeken over anorexia gaan over meisjes die in ziekenhuizen terechtkomen en moeten vechten voor hun leven. Grote en belangrijke verhalen, die absoluut verteld moeten worden. Maar ik wilde een kleiner verhaal vertellen – zodat ook meisjes zoals ik, die het geluk hebben om te kunnen stoppen voor het te laat is, zich gehoord voelen. Omdat ook wat zij meemaken een klein drama is, en omdat ook zij een jaar of langer van hun leven kwijt zijn.

Zo weten ze dat ze niet alleen zijn, én dat er altijd hoop is. Ik kan het weten.

Kaat De Kock, auteur van Selfie, Chemie, Sterker dan jij, Niets om het lijf en Dromenvanger.

Recensie – Niets om het lijf

De vijftienjarige Marie is best tevreden met zichzelf en haar leven. Oké, de verhouding
met mama is niet altijd perfect, maar verder is ze een normale tiener. Tot ze
een paar opmerkingen krijgt over haar figuur. En als haar vriendje haar dan ook
nog dumpt, begint ze te twijfelen aan zichzelf. Vond hij haar ook te dik en te lelijk?
Misschien moet ze toch eens wat meer op haar lijn gaat letten …

De flaptekst en de cover van Niets om het lijf trokken mij meteen. Ik ben de laatste tijd erg fan van YA-boeken die psychische problematieken bespreken, en ik moet zeggen dat ik ook heel erg blij ben dat ik veel goede boeken van Nederlandse en Vlaamse bodem over dit thema heb gevonden. Zo dus ook dit boek van Kaat de Kock.

Marie is 15 jaar oud, en de knapste jongen van het dorp heeft haar mee uitgevraagd. Ook al is hij 19, hij is erg lief en houdt rekening met haar leeftijd. Hij vindt Marie een piepkuiken, maar Marie vindt zichzelf al erg volwassen voor haar leeftijd. Die relatie gaat helemaal goed komen.

Net als iedere puber is Marie opstandig. Ze snapt alleen niet zo goed hoe dat komt. Waarom is Marie steeds zo gemeen tegen haar moeder? Gelukkig heeft ze haar beste vriendin Melissa, op wie ze altijd terug kan vallen. Bij haar voelt Marie zich veilig.

Maar als Marie op een avond met haar vriendinnen naar het jeugdhonk gaat, staat haar vriend te zoenen met de grootste slet van het dorp. Juist dat meisje wat Marie laatst zo voor schut had gezet en haar dik noemde. Als Maries moeder dan ook nog eens een opmerking maakt over haar gewicht, slaat de twijfel toe. Is ze echt dik? Is haar verkering daarom uit gegaan? Marie is boos, verdrietig en voelt zich eenzaam. Ze besluit te diëten. Een klein beetje maar. Denkt ze …

Dit boek is voor de jongere YA-lezer (15+). Met zijn 147 bladzijden in combinatie met de vlotte schrijfstijl had ik dit boek ook snel uit.

Waar ik een beetje huiverig voor was, was de schrijfstijl. Ik was bang dat dit boek me niet zou liggen omdat het op de jongere YA-lezer is gericht, maar het boek is juist niet ‘kinderachtig’ geschreven. Het is wel simpeler geschreven, maar wel passend bij het verhaal. Marie heeft ook een eigen karakter, en gedachten die zweven tussen kind zijn en volwassen zijn. Passend bij een puber, dus.

Dit boek is heel realistisch geschreven. Het is niet choquerend, maar zet je wel aan het denken. Ik herkende veel dingen terug uit het verhaal. Het mooie aan dit boek is dat Kaat zelf een eetstoornis heeft gehad en uit haar eigen ervaringen heeft kunnen putten. Dit voel je ook tijdens het lezen. Het zijn niet zomaar wat woorden op papier, er zit echt een gevoel, een verhaal achter. Dat maakt dit boek ook zo sterk.

Het verhaal schetst een realistisch beeld over de huidige maatschappij en hoe de druk om slank te zijn meisjes/vrouwen kan beïnvloeden. Iedereen heeft zijn of haar onzekerheden, maar (vooral) jonge meisjes zijn heel gevoelig voor de meningen en oordelen van mensen om hen heen. Of het nu bekenden zijn of niet. Ook social media heeft hier grote invloed op. Kijk maar naar al die Fit Girls op Instagram, die een onrealistisch voorbeeld vormen voor veel meisjes/vrouwen. Natuurlijk moet je gezond eten en lekker sporten, maar ieder lijf is anders en lang niet iedereen heeft aanleg voor een sixpack. Voor veel meisjes/vrouwen is het zelfs slecht voor de gezondheid om zo’n laag vetprecentage te hebben … maar dat zetten die Fit Girls natuurlijk niet bij hun bikinifoto’s.

Niets om het lijf is zo’n boek dat op de leeslijsten moet van middelbare scholen. Zo zet je de deur open om met leerlingen psychische problematieken zoals eetstoornissen te bespreken en kun je misschien heel wat onzekerheden die irreëel zijn wegpoetsen.

 

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/