Tag: Circe

Recensie – De vijfpuntige ster

De bende is weer samen. Na jaren. De vijf leden hadden geprobeerd om alles te vergeten. Elkaar. Wie ze waren geweest. Wat ze hadden gedaan. Hoe ze het slechtste in elkaar naar boven haalden. Maar de recente moord op een van hen voelt als een aanslag op hen allemaal. En dan is alleen wraak nog een optie. De overgebleven leden van de Vijfpuntige Ster slaan opnieuw de handen in elkaar …

Nell De Smedt bracht in 2020 haar debuut Circe uit, waarbij grote ogen werden getrokken omwille van het spectaculaire verhaal. Nu twee jaar later brengt ze De vijfpuntige ster uit, een boek vol spanning en gruwelijke scènes. Van Clavis kreeg ik De vijfpuntige ster opgestuurd. Wat vond ik ervan?

Vijf jaar geleden schitterde de vijfkoppige bende De vijfpuntige ster: ze hadden hun plaats verdiend in Traho door moorden en konden daardoor clubs uitbaten die hun meer dan genoeg geld in het laatje schoven. Maar toen kwam er een einde aan hun bende en iedereen sloeg hun eigen weg in. Tot er een moord wordt gepleegd op één van hun leden. De moordenaar loopt nog op vrije voeten rond en de bende herenigt zich weer. Maar niets is zoals het eens was…

De vijfpuntige ster is een heel duister, gewelddadig en soms zelfs gruwelijk boek. De Smedt weet door haar schrijfstijl die donkere setting naar haar hand te zetten. Het verhaal wordt verteld door de perspectieven van de leden van de bende, zowel in het heden als in het verleden.

Het verhaal speelt zich af in de duistere plekken van het getto van de stad Traho en geeft een Amerikaanse setting weer. Drugs, maffia, moorden,… Het is een gangsterverhaal op en top. Het getal 5 heeft een duidelijke symbolische waarde: ieder van de personages heeft vijf hoofdstukken waarin het verhaal vanuit zijn/haar perspectief wordt verteld. Het is zeker een verhaal dat niet voor iedereen is weggelegd. Zelfmoordgedachten, moord en expliciete taal komen uitgebreid aan bod in het verhaal.

Het mysterieuze weet De Smedt goed te behouden. Al werden enkele openbaringen al vroeg weergegeven in het verhaal waardoor het geen extra verrassingen teweeg brengt in het plot. Toch bleef er nog een onderliggende spanning aanwezig waardoor je je als lezer afvraagt hoe het afloopt met de personages.

De psychologische ondertoon van het verhaal komt heel sterk naar voren door de personages. De personages hebben elk hun eigen demonen. Al had ik liever bij enkele personages nog wat meer uitwerking gehad. Zo had ik moeite om mij in te leven in de stille Andrew die stapelgek is van de wrede Susanne. Susanne daarentegen was een van de interessantere personages. Zij is het brein van de bende en vertoont nooit emoties. Susanne en de psychopathische, lesbische vrouwengek Laure die ervan houdt om dieren te vermoorden leken qua karaktertrekken dan weer op elkaar. Ik moet toegeven dat vooral Laure en Susanne sterk neergezette personages zijn door hun eerder psychopathische trekken in de verf te zetten.

Het ontbreekt in dit boek niet aan actie en gewelddadige scènes. Al vond ik dat het zeer gemakkelijk lijkt te verlopen om een club over te nemen door te moorden. Het is een vrij diep boek: de personages hebben het allemaal moeilijk en voelen zich allemaal leeg, alleen en zinloos waardoor er wel eens gedacht wordt aan zelfmoord.

Al zijn gangsterverhalen normaal niet mijn cup of tea, de vlotte schrijfstijl en het mysterie wist mijn aandacht er moeiteloos bij te houden. Door de psychologische ondertoon is dit een verhaal waar je wel eens van moet slikken. De vijfpuntige ster is een boek weggelegd voor lezers die wel wat kunnen verdragen in een verhaal.

 

Score: 3/5

Geschreven door
Rani van Book Buddies.

Recensie – Circe

Fiona Caligue heeft geen bijzonder leven, allesbehalve eigenlijk. Ze behaalt gewone resultaten op school en heeft geen bijzondere vriendschappen. Maar dat laatste verandert drastisch wanneer ze op een onverwacht moment de bijzondere Circe ontmoet. Dit mysterieuze meisje, dat zonder aankondiging verschijnt en weer verdwijnt, brengt een sprankeltje licht in haar leven. Maar Fiona begint te beseffen dat alles in haar leven enkel bergafwaarts gaat sinds ze Circe heeft leren kennen. Heeft zij het wel goed met haar voor?

Circe werd geschreven door Nell De Smedt, die op dat moment net 16 jaar was. Een bijzondere prestatie en na het lezen van het boek denkt de lezer daar waarschijnlijk niet anders over.

Het boek nodigt meteen uit tot lezen bij het zien van de cover. Het meisje, dat met haar rug naar de lezer staat en lijkt te vervagen, roept meteen heel wat vragen op en schetst onmiddellijk de mysterieuze sfeer die tijdens het hele verhaal voelbaar is voor de lezer. Nell heeft een aangename schrijfstijl die vlot wegleest en ervoor zorgt dat het verhaal een aangenaam verteltempo aanneemt.

En dan gebeuren er dingen die de lezer niet verwacht en waardoor hij aan zichzelf begint te twijfelen. Wat is werkelijkheid en wat verbeelding? Wanneer deze grens lijkt te verspringen en je geen idee meer hebt of je je in iemands hoofd bevindt of dat alles echt gebeurt, begin je ook aan jezelf te twijfelen. En dat zorgt voor angstaanjagende momenten en gevoelens.

Naarmate het verhaal vordert wordt de scheidingslijn tussen realiteit en waanzin steeds dunner en waziger en raakt de lezer helemaal gevangen in een web van waanbeelden, leugens en bedrog. Doordat de lezer geen flauw idee meer heeft over wat echt is en wat niet, zit je zo diep in het verhaal dat je het absoluut uit wil lezen en het boek niet weg wil leggen.

De geloofwaardigheid slinkt een beetje wanneer de auteur de gruwel naar een hoogtepunt drijft en hierdoor neem je als lezer toch even afstand van het verhaal. Jammer, want je zit er zo diep in en zit zo kort op de huid van Fiona en Circe dat deze over the top gruwel toch even het tempo eruit haalt en de lezer uit het verhaal trekt.

Nell De Smedt schreef een bijzonder verhaal over de dunne scheidingslijn tussen realiteit en waanzin, over geloof en ongeloof en slaagt erin de lezer aan het twijfelen te brengen. Circe is een boek dat zelfs na het lezen niet loslaat. Deze jonge auteur is nog tot veel in staat, hou haar in de gaten!

 

Geschreven door
Valerie van https://valeriesboekenwereld.wordpress.com/

Recensie – Circe

Het leven is een rollercoaster die enkel omlaaggaat. Althans voor Fiona Caligue. Als ze ternauwernood aan de dood ontsnapt, maakt ze kennis met Circe, een mysterieus meisje dat zonder aankondiging verschijnt en ook weer verdwijnt. Zijn ze vrienden? Hartsvriendinnen? Minnaars? Na een reeks lugubere voorvallen begint Fiona zich af te vragen of Circe wel het beste met haar voorheeft. Haar meest intense relatie is ook de relatie waar ze het meest onzeker over is …

Circe is wellicht het vreemdste verhaal dat je dit jaar zult lezen. Circe is een meisje dat Fiona per toeval ontmoet op een speeltuintje. Ze raken aan de praat en worden vriendinnen. Fiona’s andere vriendinnen hebben haar namelijk in de steek gelaten en dus is ze blij dat ze bij Circe terechtkan. De vriendschap tussen Circe en Fiona is op z’n minst raar te noemen. Ook Fiona’s ouders zijn bang dat Circe een slechte invloed heeft op haar.

Ik kan heel weinig over dit boek vertellen zonder aan spoilers te raken. Het verhaal is gewoon zo vreemd, zo bizar. My mind = blown. Op het einde zat ik wel met nog heel wat vragen. Ja, ik had mijn eigen theorie, maar ik kon die heel moeilijk staven. Ik heb toen gechat met Lieselotte, zij heeft een tijdje bij Clavis gewerkt als stagiaire. Zo heeft ze ook vragen kunnen stellen aan Nell de Smedt, dezelfde vragen die ik ook had. Dankzij Lieselotte heb ik dus een kijkje kunnen nemen in het brein van de schrijfster en kreeg ik antwoorden op mijn vragen. Die antwoorden had ik onmogelijk zelf in het verhaal kunnen vinden, hoewel de aanwijzingen er wel een beetje in zitten. Om de waarheid van dit boek te achterhalen, moet je dus best ver gaan zoeken. Is dat vervelend of net geniaal? Ik ben er nog altijd niet uit.

Het feit dat dit boek geschreven is door een meisje van op dat moment 15 jaar, vind ik echt ongelooflijk knap. En misschien ook wel een beetje eng, gezien de inhoud van het boek. Ik ben in ieder geval heel erg benieuwd welke freaky verhalen Nell nog meer in petto heeft!

Raad ik Circe aan? Ja, zeker weten! Hou er wel rekening mee dat je aan je eigen verstand gaat beginnen twijfelen, dat is een neveneffect van het lezen van dit boek!

Score: 4/5

Geschreven door
Sigrid van https://bookbuddies.be

Auteur – Nell De Smedt

Een droom die uitkomt. Nét zestien, maar dit jaar brengt Nell De Smedt al haar eerste boek uit bij Clavis Uitgeverij. Met Circe schreef de jonge schrijfster een beklemmende young adult die nog lang in de hoofden van de lezers zal blijven rondspoken. Het interview wordt afgenomen op Nells kamer. In het hoogste kamertje van het huis en omgeven door boeken zit zij volledig in haar comfortzone.

 

Let op! Spoilers!

Waarom schrijf je?

Vaak begin ik te schrijven als een spelletje of uit verveling. Dat doe ik al sinds de lagere school en ook Circe is zo ontstaan. Twee zomers geleden waren we op vakantie en ik had helemaal niks te doen, en daarom besloot ik dat ik eens een echt verhaal wilde schrijven. Ik vind het een heel leuke manier om te ontspannen en mijn fantasie de vrije loop te laten.

Hoe vond je inspiratie voor dit verhaal?

Ik heb samen met mijn papa gebrainstormd. Het verhaal was eerst maar elf pagina’s lang en had een ander einde: Fiona loopt weg van Circe wanneer ze elkaar ontmoet hebben, omdat ze aanvoelt dat Circe geen goed nieuws is. Daarmee was het verhaal natuurlijk snel gedaan. Toen vroeg ik mij af wat er zou gebeuren als Fiona Circe niet zou laten staan, maar vriendschap met haar zou sluiten. Dat is het verhaal dat je nu in mijn boek kunt lezen.

Ik heb mij ook gebaseerd op thrillers en horrorromans. Gone Girl vind ik bijvoorbeeld een heel goed boek. De spanning wordt erin gehouden en door de veranderingen in perspectief krijg je steeds een nieuwe blik op de gebeurtenissen. Dat wilde ik ook doen in mijn boek. Vandaar dat je het verhaal niet alleen vanuit het perspectief van Fiona leest, maar ook via haar mama en papa. En dan vallen er altijd stukjes van de puzzel op hun plaats … of net niet.

Wat mij opviel tijdens het lezen van het boek is dat iedereen vrij normale namen heeft, behalve het personage Circe. Volgens mij heb je je laten inspireren door je studie, niet?

Ja, inderdaad. Ik studeer Grieks-Latijn en heb mij door de Odyssee laten inspireren. Circe komt ook voor in die Griekse klassieker en ik vond het griezelig klinken. Ik heb voor de ‘kenners’ ook een mopje aan het begin van mijn verhaal gestoken. Fiona wordt aangevallen door een wild zwijn en waarin veranderde Circe de mannen van Odysseus ook alweer? Juist, wilde zwijnen. Niet iedereen gaat dat opmerken, maar ik vind het wel een leuk extraatje.

Een ander leuk extraatje zijn de citaten aan het begin van elk hoofdstuk. Hoe ben je er eigenlijk bij gekomen om dit te doen?

Ik had voor het eerste hoofdstuk al meteen een toepasselijk citaat in gedachten en van daaruit ben ik vertrokken om bij ieder hoofdstuk een zinvolle quote te zoeken.

Het einde van Circe laat de lezer achter met nog een hele hoop vragen. Vooral het bestaan van Circe blijft open voor interpretatie. Heb je dit bewust gedaan?

Ja, inderdaad. Ik vind het belangrijk dat het einde de lezer wat in het ongewisse laat. Is Circe slechts een hersenspinsel van Fiona of is ze toch meer dan dat? Er zitten hints in het verhaal die beide theorieën kunnen bevestigen, maar voor mij is Circe een soort demon. Ze raakt bevriend met al haar slachtoffers en drijft hen langzamerhand tot waanzin. Aan de lezers om het bewijs voor hun eigen theorie in het boek te vinden.

Hoe voelt het dat je boek uitgegeven wordt?

Echt ontzettend leuk. Ik heb mijn boek twee jaar bewaard en toen besloot ik het in te sturen naar een uitgeverij, anders zou ik er toch maar aan blijven schaven. Ik heb op mijn boekenplank gekeken welke uitgeverijen talrijk aanwezig waren en op basis daarvan koos ik een uitgeverij waar ik mij goed bij voelde. Clavis Uitgeverij was de eerste die ik aanschreef en ik had meteen prijs. Ik wilde net mijn computer afsluiten toen de bevestigingsmail binnenkwam en ik kon mijn ogen gewoonweg niet geloven. Ik heb mijn familieleden het ook laten lezen, zodat zij mij konden overtuigen dat ik niet aan het dromen was. Nu is het zover en kan ik mijn eigen boek in boekhandels en in de bibliotheek zien liggen. Ik vind het ook behoorlijk spannend dat nu andere mensen dit boek zullen lezen. Ik ben benieuwd wat ze over mijn verhaal zullen zeggen.

 

Geschreven door:
Lieselotte van https://actafabulaest.wordpress.com/