The story behind the story – Katrien Van Hecke over Soldaat Marie

Niets in de geschiedenislessen fascineerde mij meer dan de Franse Revolutie. De lont in de gelijkheidsgedachte! En Napoleon zorgde ervoor dat alle mooie ideeën netjes in wetten werden gegoten. Wat had ik graag in deze wervelende tijd geleefd … Toen ik jaren later hoorde over Marie Schellinck, een stadsgenote die soldaat werd in het leger van Napoleon, zag ik mijn kans dan ook schoon: voor de schrijftijd van een roman zou ik in haar huid kruipen. Dankzij haar lef en inventiviteit schopte Schellinck het van uitgebuite dienster tot onderluitenant en bereisde ze heel Europa. Ze leverde het bewijs van mijn eigen levensmotto: als je wilt dat iets verandert, moet je er zelf voor gaan én buiten de lijnen durven kleuren. Lang voordat het feminisme werd uitgevonden, lapte Marie de traditionele rolpatronen al aan haar laars. Ze wist: well-behaved women seldom make history. Een meid naar mijn hart.

 

Katrien Van Hecke, auteur van Soldaat Marie.

 

The story behind the story – Kaat De Kock over Niets om het lijf

Toen ik veertien was, werd ik voor het eerst verliefd. De jongen in kwestie brak mijn hart door een ander meisje te kussen, in ons jeugdhuis, op een moment dat ik daar ook was. Ik zag hen dus – ze deden het recht voor mijn neus! – en dat was een enorme shock. Het ene moment voelde ik me het mooiste en gelukkigste meisje ter wereld, het volgende moment voelde ik me weggegooid en waardeloos.

In diezelfde periode worstelde ik met mijn lichaam, dat aan het veranderen was: mijn heupen werden breder, mijn billen en borsten werden voller. Ik kreeg een doodnormaal vrouwenfiguur, maar ik zag alleen dat ik ronder werd. Dikker dus, maakten mijn hersenen ervan. En zo ontwikkelde ik anorexia. Ik wilde slanker zijn, ik wilde aandacht, ik wilde bijzonder zijn, en ik wilde hulp. Ik ben nooit in levensgevaar geweest – op mijn dieptepunt woog ik 41 kilo – maar mijn eetstoornis heeft wel een jaar lang mijn leven gedomineerd. Ook nu draag ik er nog de gevolgen van. Ik weeg verre van te weinig, maar ik blijf een vreemde relatie hebben met eten en met de weegschaal. En het haar dat ik tijdens dat ene jaar ben kwijtgeraakt, heb ik nooit teruggekregen.

Veel boeken over anorexia gaan over meisjes die in ziekenhuizen terechtkomen en moeten vechten voor hun leven. Grote en belangrijke verhalen, die absoluut verteld moeten worden. Maar ik wilde een kleiner verhaal vertellen – zodat ook meisjes zoals ik, die het geluk hebben om te kunnen stoppen voor het te laat is, zich gehoord voelen. Omdat ook wat zij meemaken een klein drama is, en omdat ook zij een jaar of langer van hun leven kwijt zijn.

Zo weten ze dat ze niet alleen zijn, én dat er altijd hoop is. Ik kan het weten.

Kaat De Kock, auteur van Selfie, Chemie, Sterker dan jij, Niets om het lijf en Dromenvanger.

The story behind the story – Miriam Borgermans over Slaves

Ooit sprong ik in mijn eentje met parachutes uit vliegtuigen, zwom ik door woeste bergrivieren en dwaalde ik door wilde, diepe wouden. Vrijheid heeft me altijd gefascineerd. Toen ik na een wetenschappelijke studie per ongeluk in de machtige en verbijsterende wereld van een grootbank belandde, besloot ik om voortaan alleen nog mijn eigen verbeelding te onderzoeken: wat als banken en multinationals echt almachtig zouden worden? Wat als onze vrijheid steeds meer wordt ingeperkt, door A.I. en datacontrole door sociale media? Wat als alle werklozen zouden gedwongen worden om als slaven te werken?

De personages in mijn Slaves-boeken worden geconfronteerd met een meedogenloze toekomstige maatschappij, waaruit geen ontsnapping mogelijk is. Als machteloze slaaf kunnen ze geen kant uit. Toch geven ze niet op. Nooit. Ze beseffen dat echte slavernij vanbinnen zit. Net als echte vrijheid. En daarom houden ze hoop – tot in de uithoeken van het universum.

Miriam Borgermans, auteur van de serie Slaves (Raven 1, Dante 1, Raven 2)

The story behind the story – Chinouk Thijssen over Fataal spel

Ik schrijf over dingen waar ik zélf bang van word. Mijn Clavis-debuut Fataal spel gaat bijvoorbeeld over twee zussen, van wie er eentje wordt ontvoerd – en ik moet er niet aan denken dat mij en mijn zus echt zoiets overkomt! Toch is het juist door de sterke band die ik zelf met mijn zus heb, dat ik me zo goed kon inleven in het verhaal. Die aanpak zorgt wel voor slapeloze nachten. Voor mijzelf én voor mijn lezers. “Nachtmerries” en “hartkloppingen” zijn de twee meest gehoorde reacties op Fataal spel. En stiekem vind ik dat heerlijk om te horen. Als thrillerauteur is er niets leuker dan lezers een beetje bang maken – ook al moet ik daarvoor eerst zelf een beetje bang worden.

Chinouk Thijssen, auteur van Fataal spel

The story behind the story – H.P. Janssens over De kronieken van goud en bloed

Dertien jaar … zolang heb ik in het allergrootste geheim aan mijn trilogie gewerkt. Dat zit zo. Ik ben verslaafd aan lezen en hou erg van reizen, vooral in omgevingen die rijk zijn aan geschiedenis en cultuur. Zo raakte mijn hoofd gevuld met verhalen, en in 2003 besloot ik zelf een boek te schrijven.

Maar had het zin aan zo’n titanenwerk te beginnen? Mijn ideeën zouden nooit op vijfhonderd en zelfs niet op duizend pagina’s passen. En hoe ging ik dit uitleggen aan familie en vrienden? Ze zouden me stapelgek verklaren, zeker als mijn boeken jaren op zich lieten wachten. Om mezelf ontmoedigende commentaren te besparen, besloot ik uiteindelijk niemand – niemand! – te vertellen dat ik aan een boek werkte.

Ik schreef stiekem. Dag na dag, maand na maand, jaar na jaar … tot ik mij realiseerde dat ik, heel misschien, erin geslaagd was een eerste deel (Bloedbanden) van mijn trilogie af te werken. Pas in 2015 werd bij Clavis Uitgeverij mijn verhaal voor de allereerste keer door iemand anders gelezen. De uitgevers waren laaiend enthousiast, en sinds die dag mag de hele wereld weten waar ik al die tijd mee bezig ben geweest.

H.P. Janssens, auteur van Bloedbanden en Vrijbuiters