Recensie – Break a Leg

Dachten jullie dat het nu afgelopen was? Think again. Truth or Dance begint nu pas echt.

Dit jaar zou alles anders worden. Maar nu India is toegelaten tot de vervolgopleiding van het conservatorium wordt ze ook daar lastiggevallen. Via de groepschat Truth or Dance stuurt een anonieme stalker haar en haar vriendinnen Lisa, Nikki en Zoë nieuwe opdrachten – nog gevaarlijker en met nog ergere gevolgen als ze niet gehoorzamen. De meiden leven voor het ballet, maar zijn ze klaar voor een dans des doods?

Break a leg is het spannende vervolg op de YA thriller Truth or Dance. India en haar vriendinnen denken dat het afgelopen is met Truth or Dance omdat zij al weken in de zomervakantie niks meer hebben gehoord van deze persoon. Als zij weer net rustig durven te ademen na alle spanning en zich klaar maken voor het HBO gebeurt waar de meiden het meest bang voor zijn. Truth or Dance stuurt weer een bericht. Meteen staat hun wereld weer op zijn kop. Het blijft nu alleen niet bij verschrikkelijke en enge opdrachten, Truth or Dance gaat nog een flinke stap verder en trekt levens uit elkaar. India en haar vrienden zijn nu niet de enigen die in gevaar zijn, ook hun dierbaren zijn niet meer veilig….

Ook dit verhaal is weer ontzettend spannend. Vaak kom je het fenomeen genaamd “deel twee dip” tegen bij een trilogie, oftewel dat het verhaal een beetje stilligt in het tweede deel van een trilogie, maar daar is in Break a Leg echt geen sprake van. Sterker nog, dit deel is nóg heftiger, spannender en duisterder dan Truth or Dance.

De detective in je wordt geactiveerd. Chinouk weet met verschillende elementen en dialogen een echt who dunnit verhaal neer te zetten. Alles en iedereen is verdacht. Je gaat zelfs als lezer aan jezelf twijfelen of je alles wel goed hebt begrepen en gelezen. Daarnaast durft Chinouk ver te gaan en grenzen te verleggen. Niemand blijft gespaard. Ik vind dit oprecht een YA thriller van hoog niveau.

Als je denkt dat Truth or Dance al spannend was, bereid je dan maar voor: Chinouk stepped up her game in Break a Leg. Grenzen worden overschreden. Truth or Dance is genadeloos.

Score: 5/5

Geschreven door Kelly van Bright Blue Books.

Recensie – Op het einde gaan ze allebei dood

Op 5 september, net na middernacht, belt Death-Cast Mateo Torrez en Rufus Emeterio om ze slecht nieuws te geven: ze gaan allebei vandaag dood. Mateo en Rufus kennen elkaar niet, maar zoeken om verschillende redenen een nieuwe vriend op hun laatste dag. Het goede nieuws: daar is een app voor. Het heet de Laatste Vriend, en door die app staan Rufus en Mateo op het punt elkaar te ontmoeten voor een laatste avontuur en om een leven te leiden in een dag.

Mateo en Rufus leven in een wereld precies zoals die van ons. Met één verschil. Hun wereld heeft Death-Cast. Dit is een organisatie die elke nacht mensen belt om ze te vertellen dat het hun laatste dag is. Je hebt nog maximaal 24 uur te leven na dat telefoontje. Hoe dat werkt? Niemand weet het. Maar ze zitten er nooit naast. Als je wordt gebeld ga je die dag dood. Je weet niet precies wanneer, niet precies hoe.

Mateo en Rufus krijgen dat telefoontje. Beiden zitten in een moeilijk parket. Mateo’s vader ligt in coma in het ziekenhuis en Mateo gaat amper de deur uit, Rufus heeft geen echte familie meer, maar woont in bij een pleeggezin en heeft daar zijn familie van gemaakt, maar heeft zich net ontzettend in de penarie gewerkt. Een onwaarschijnlijk duo. Hoe kwamen ze bij elkaar?

Er is een app voor mensen die een death-cast telefoontje krijgen die mensen bij elkaar brengt. De Last-Friend-app. Ze besluiten elkaars Last Friend te worden en er ontstaat een prachtige vriendschap.

Het is natuurlijk wat voorspelbaar door de titel, ze gaan allebei dood op het einde. Maar toch wilde ik echt dat er iets zou gebeuren waardoor dat niet zo zou zijn. Aan de andere kant had ik het ontzettend lame gevonden als er zoiets zou gebeuren. Maar toch…

Voor mij was het een boek met gemengde gevoelens. Ik vond het nogal confronterend. Ik ben nogal bang om dood te gaan en dit boek zet je behoorlijk aan het denken daarover. Ook omdat je gedurende het hele verhaal weet dat een van hen, of zelfs beiden, plotsklaps dood kan gaan. Misschien bij een val, een oversteek, een metro-overval, een explosie, een hartaanval … Elk moment kan het gebeuren en eigenlijk is dat bij ons ook zo. Je tikker kan er elk moment mee ophouden. Dat vind ik maar een eng idee en dat boek confronteert mij daarmee. Aan de andere kant laat het ook de mooie dingen zien die wij soms niet meer opmerken. Hoe lekker een ijsje kan zijn, hoe bijzonder sommige activiteiten zijn, hoe blij we met onze omgeving mogen zijn want niet iedereen is zo gezegend.

En toch …

Het was ook wel minder heftig en emotioneel beladen dan ik had verwacht. Misschien omdat je het al gedurende het hele boek weet, je het aan ziet komen of misschien omdat je merkt dat de hoofdpersonen er langzaamaan vrede mee krijgen dat het gaat gebeuren.

Niet dat het geen jankboek is, dat is het wel! Maar minder erg dan ik dacht.

Het verhaal van Mateo en Rufus is ook nogal rechtlijnig, beiden hebben een geschiedenis, ze ontmoeten elkaar op hun laatste dag en worden vrienden en gaan dood. Daartussen echter zitten allemaal kleine verhalen weggestopt. Van mensen die ze onderweg tegenkomen en waarbij je een glimp krijgt van hun verhaal. Die stukjes vond ik ook echt fantastisch en geven weer hoe het leven niet alleen om de hoofdpersonen in een boek draait, er zitten veel meer verhalen in.

Een boek dat je laat denken, je laat janken, je laat lachen en je laat schrikken maar je ook doet afvragen wat er met al die andere personages gebeurt. Heftig op de goede manier.

Score: 4/5

Geschreven door
Manon van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Lege kamers

Na een traumatische gebeurtenis verhuist Venita met haar broer en ouders vanuit een klein dorp naar het grote Amsterdam. Ze is er bijzonder eenzaam, tot ze Camila leert kennen. Camila is dominant, maar met haar kan Venita tenminste praten over het allesoverheersende schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita vindt dat zij boete moet doen voor haar verleden. En Camila is het daarmee eens.

Venita is zeventien jaar oud, heeft net haar middelbare school diploma gehaald en is erg op haarzelf. Ze wil niet echt studeren of echt werken, ze doet twee dagen in de week vrijwilligerswerk bij het asiel en gaat weleens in de stad hangen met Camila. Camila is hetzelfde als Venita: ze houdt ook van zwart, van muziek en van mooie songteksten. Bovendien heeft Camila net zo’n slechte band met haar moeder als Venita. Hier kunnen ze uren over kletsen.

Vaak hebben Venita en Camila het over de vervelende dingen in hun leven, voor Venita is dat haar trauma. Venita heeft een ontzettend groot schuldgevoel en ze heeft het gevoel dat dit alleen over gaat als ze boete doet. Camila is het hier mee eens, en zet Venita ‘op het rechte pad’. Venita moet haar gevoel volgen en ze zal het vanzelf in haar ziel voelen als de boete betaald is.

Camila heeft echter de gewoonte om soms dagen niks van zich te laten horen. Als Venita dan haar nieuwe buurmeisje tegenkomt, merkt ze dat er een klik is. Venita is verbaasd, want naast Camila wilde er nooit iemand vrienden met haar zijn. Camila komt hierachter en lijkt jaloers. Ze fluistert Venita nare gedachten in, waardoor Venita erg onzeker wordt. Is Camila wel de vriendin die Venita denkt dat ze is?

Ik kan maar één ding zeggen: ik ben fan. Nadat ik de boeken Zwarte Lieveling en Achtergelaten heb gelezen van de Oneindigheidstrilogie was ik verkocht en wilde ik ook dit boek lezen. Lege kamers heeft ook weer een psychologische insteek (waar ik erg van hou) en geeft je een kijkje in het leven van een jongvolwassene die een psychose krijgt. Ik heb meerdere YA-boeken gelezen met dit thema en ik moet zeggen, Lege kamers is ontzettend goed uitgewerkt.

Het was erg interessant om te lezen hoe iemand met een psychose de wereld ziet, hoort en voelt. Je merkt tijdens het lezen al dat Venita erg heftig op zaken reageert, terwijl je dat zelf nooit zou doen. Of juist helemaal niet reageert. Terwijl je in Venita’s hoofd zit en de wereld door haar ogen bekijkt, merk je langzaamaan wel dat er iets niet helemaal klopt. Soms merkt Venita dit ook, maar lees je dat ze niet kan ontsnappen.

Susanne zorgt ervoor dat je helemaal in het verhaal wordt gezogen, want je wilt weten wat nou precies het trauma van Venita is. Maar vooral: wat is wel en wat is niet waar? Wat is de realiteit en wat is verzonnen? Die 221 bladzijden vliegen dan ook zo voorbij …

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Truth or Dance

Truth or Dance. Zo heet de chatgroep waar India, Lisa, Nikki en Zoë opeens aan worden toegevoegd. De meiden dachten dat ze gewoon auditie konden doen om toegelaten te worden tot de balletopleiding, maar dat blijkt een vergissing. Via de app ontvangen ze allerlei rare opdrachten, die ze moeten uitvoeren om kans te maken op een plekje. Ze willen niets liever dan dansen, maar zijn ze bereid daarvoor over lijken te gaan?

Truth or Dance vertelt het verhaal van een groepje vriendinnen die naar een speciale middelbare school gaan, waar dans de rode draad van de lesstof is. In deze middelbareschoolperiode worden jongeren klaargestoomd voor de vervolgopleiding ballet, zodat ze, hopelijk, kunnen gaan dansen bij het nationaal ballet en andere grote dansgezelschappen.

Er hangt dus veel af van hun middelbareschoolperiode. Als er voor het vak geschiedenis een speciale opdracht wordt georganiseerd, waarbij iemand kans maakt op de hoofdrol voor het afsluitende optreden van het jaar, waarna de meiden naar de dansopleiding zouden kunnen, gaan de vriendinnen er dan ook vol voor. Dit zou dé perfecte opstap zijn naar het hbo. Er is echter bij de leerlingen veel concurrentie en als de vriendinnen ook nog worden toegevoegd aan een vage chat waar nog vagere opdrachten worden gegeven, blijkt dit het perfecte recept voor drama, gevaar en een zoektocht naar de waarheid.

Het was voor mij al weer een hele tijd geleden dat ik mezelf echt kon verliezen in een thriller. Normaal gesproken ben ik niet zo van de (YA-)thrillers, maar de combinatie met dans (ook alweer een hele poos geleden voor mij!) sprak me ontzettend aan. En ja, de cover is ook nog eens een plaatje.

In het begin van het boek vind je een superhandige begrippenlijst. Hier staan alle begrippen van het ballet uitgelegd zodat je ook een beetje voor je kunt zien wat de meiden doen als ze aan het dansen zijn. Dit vond ik echt heel fijn, zodat ‘het filmpje’ wat ik in mijn hoofd heb tijdens het lezen gewoon lekker door kan lopen.
Daarnaast geeft Chinouk je ook echt een kijkje in het leven van een meisje dat helemaal voor het dansleven gaat. Hoe de middelbare school in elkaar zit, dat meisjes vaak bij een gastouder gaan wonen, hoe de rollen van jongens en meisjes verdeeld zijn, hoe weinig vrije tijd je dan hebt, hoe je op je dieet moet letten … Gewoon wauw. Chinouk heeft dit ook vanuit haar eigen ervaring geschreven, echt respect dat je je zo kunt inzetten voor je droom!

Wat ik erg sterk vind aan dit boek, is dat je je constant afvraagt wie in godsnaam de appjes verstuurt. Is het die ene klasgenoot, of toch die leraar? Of toch helemaal iemand anders? Steeds als je denkt te weten wie het is, word je weer op een heel ander spoor gezet. Dit zorgt ervoor dat je steeds op het puntje van je stoel blijft zitten en dit boek in één ruk uit móét lezen. Daarnaast zijn de personages ook nog eens heel prettig uitgewerkt en heeft iedere vriendin in de groep ook echt een rol. India, de hoofdpersoon, is ook echt een meisje in wie je je helemaal in kunt leven.

Dit boek verdient een dikke vijf sterren. Truth or Dance is voor mij écht de YA-thriller van dit moment. Origineel, pakkend en superspannend. Ik kan niet wachten op de vervolgdelen van deze trilogie!

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Kleermakerszit

Iedereen snapt wel dat het moeilijk is om iemand te verliezen, en iedereen snapt wel dat het gevoel ongelooflijk klote is. Maar niemand kan het uitleggen. De leegte is niet te beschrijven. Het voelt alsof er een scheur in je hart zit, die heel erg zeer doet. Je zult wel denken dat dit overgaat, maar dat is niet zo. De leegte is zo onvoorstelbaar groot. Ik heb eigenlijk nooit echt begrepen waarom we figuurlijk altijd het hart gebruiken om onze gevoelens te uiten. Tot op de dag dat ik mijn beste vriend verloor, toen snapte ik het. Ik voelde de pijn en begreep het onmiddellijk: de pijn kwam uit mijn hart. 

Kleermakerszit vertelt het verhaal van de zeventienjarige Lucy. Na de dood van haar vader weet ze niet wat ze met zichzelf aan moet. Ze probeert de draad van haar leven weer op te pikken en de band met haar moeder te versterken, maar dan gaat het helemaal mis … 

Kleermakerszit is een boek dat laat zien dat je niet veel pagina’s nodig hebt om een mooi verhaal te vertellen. Je hebt geen lange pagina’s nodig om een personage te introduceren. Lucy is er gewoon, van begin af aan. Een meisje dat op haar 17e verjaardag op het politiebureau zit. Een meisje van 17 onder het bloed. Een meisje van 17 zonder vader. Dit boek heeft je meteen in zijn greep.
Lucy besluit haar verhaal uiteindelijk te delen met agent Leo, want waarom zit ze onder het bloed?

Lucy neemt je mee naar het jaar dat haar vader stierf en ze op vakantie was in Frankrijk met haar moeder. Deze vakantie was bedoeld om weer nader tot elkaar te komen, want Lucy en haar moeder waren allesbehalve hecht. Haar moeder was depressief en dronk veel, Lucy was daardoor altijd een vaderskindje. Maar nu papa dood is, moet Lucy het stellen met haar moeder. Ze hebben alleen elkaar nog. En gelukkig komt Lucy erachter dat ze toch best wel een leuke moeder heeft.

Als Lucy op stap gaat met wat meiden die ze op vakantie heeft leren kennen, heeft ze nog geen idee hoe onvergetelijk deze avond zal worden. En niet op een positieve manier. Lucy heeft een nieuw litteken en dat litteken zorgt ervoor dat Lucy nu, onder het bloed, op het politiebureau zit. Haar wereld wordt alsmaar donkerder. Komt ze er ooit nog uit?

Dit boek heeft mij geraakt. Echt geraakt. Als je niet sterk in je schoenen staat, of in de schoenen van Lucy staat of hebt gestaan kan het hard binnenkomen. Ik was niet echt gewaarschuwd door de flaptekst en heb met tranen zitten lezen. Damn, wat een nachtmerrie. Een nachtmerrie die helaas voor te veel meisjes en jongens de realiteit is, elke dag.

Dit boek telt 103 pagina’s. 103 pagina’s over het leven van een meisje van 17 dat twee keer de ultieme nachtmerrie meemaakt. Eerst verliest ze haar vader, vervolgens verliest ze zichzelf. Zal ze haar rust vinden?

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

 

Recensie – Dromenvanger

Op vakantie in Amerika leert Floor de knappe en lieve Josh kennen, en ze vallen meteen voor elkaar. Eenmaal thuis wil Floor hem uit haar hoofd zetten, maar ze blijven chatten en mailen. Dan ontmoet ze Matthias, die een reispartner zoekt voor een roadtrip door de vs. Floor twijfelt, maar als ze de ziekte van haar vader niet aankan, besluit ze naar Josh te vluchten. Het begin van een reis die heel anders eindigt dan verwacht.

Ik vind dit soort boeken echt héérlijk voor in de zomer. Meisje gaat op vakantie, ontmoet super knappe jongen, beleeft een heftige vakantieliefde en eenmaal thuis krijgt zij knappe jongen niet uit haar hoofd.
Floor is een vlotte meid van 17 jaar. Nog even en ze duikt bijna het studentenleven in. Haar ouders willen echter nog één keer samen op vakantie, en daar zegt Floor ook geen nee tegen: ze gaan namelijk een roadtrip maken door de VS.

Deze reis verloopt echter iets anders dan gepland. De eerste stop is nogal saai, ze zitten met zijn drieën in een hutje in de bossen, in de middle of nowhere. Al gauw laat Floor haar oog vallen op een knappe jongen die in een tentje in de buurt werkt en door een verloop van omstandigheden leren zij elkaar kennen. Floor is vanaf moment één verloren. Josh is lief én knap. Wat wil je nog meer?

Na een paar intense dagen samen trekken Floor en haar ouders verder. Floor kan Josh niet vergeten en ze appen en videobellen de hele dag door, dit houden ze een hele poos vol. Als Floor samen met een vriendin besluit op stap te gaan, komen ze een groepje jongens tegen. Een van die jongens is Matthias, die Floor verteld dat hij een roadtrip door de VS wil maken. Floor mist Josh en ziet haar kans schoon, ook al blijkt haar vader ernstig ziek te zijn.

Met wat leugentjes om bestwil vertrekt Floor dan eindelijk met Matthias naar de VS, maar hoe vlekkeloos zal deze reis verlopen?

Ik heb echt genoten van Dromenvanger. Dit boek heeft niet veel bladzijden, speelt zich gedeeltelijk af in de VS en leest heerlijk weg. Het is een heerlijk boek voor tussendoor en het past echt perfect bij de zomer.

Girl meets boy, boy meets girl, en de gevolgen hiervan. Ik denk dat iedereen zich ook wel op een bepaalde manier terug ziet in Floor, want we zijn allemaal ooit jong, verliefd, arm en een student geweest. Het was heerlijk om te lezen hoe Floor zich laat verleiden door al het aparte snoep in de VS en hoe zij en Matthias zo goedkoop mogelijk proberen te reizen.

Dit boek geeft ook een reële weergave van eerste liefdes, lange afstand relaties en social media. Mijn eerste liefde herinner ik me ook nog heel goed, en in je herinnering is die altijd mooier dan dat het in werkelijkheid was. Alles was zeven jaar geleden de social media net in opkomst, en ben ik stiekem wel blij dat ik daar in mijn puber jaren niet zo mee bezig ben geweest. In dit verhaal zie je het gebruik van social media in relaties en vriendschappen regelmatig terug komen en wat voor een betekenis jongeren geven aan bepaalde acties zoals het liken of ontvolgen van iemand. Als ik dan even ga nadenken over gesprekken die ik met vriendinnen heb, was het soms toch een beetje confronterend hoeveel social media kan aanrichten, eigenlijk.

Een boek vol liefde, verlangen, maar ook over verwachtingen, angsten en vriendschap en hoe je deze emoties allemaal in balans houdt. Het is een boek dat je laat lachen, genieten, maar zeker ook nadenken over verschillende situaties. Kortom: een luchtig boek met inhoud. Een echte summer read.

Score: 4/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – [On]volmaakt

V stond niet enkel voor Volmaakt, V stond ook voor Vlekkeloos. Vooral voor Vlekkeloos. Ze waren een apart ras zonder zonden, zonder fouten van de natuur die hen op een of andere manier konden bedoezelen. Een ras dat door zijn eigen biologische verdiensten aan de top van de samenleving stond. De helden, de winnaars, de heersers.

Ik heb dit prachtboek voor jullie mogen lezen van Clavis Uitgeverij. Een heerlijke dystopian waarin de wereld verdeeld is. Je hebt de Volmaakten: mensen die uit een synthetische baarmoeder komen, geen navel hebben, en van wie elke generatie genialer is dan de vorige. In hun DNA is vast gelegd wat hun talenten zijn, hun sociale vaardigheden en het werk dat ze de rest van hun leven gaan doen.

Dan heb je de V-, oftewel de Volmaakten met een ‘foutje’. Zij zijn toch ziek geworden of hebben een andere aandoening. Zij zijn hun status als Volmaakte verloren en staan een flinke trede lager op de sociale ladder.

En dan heb je de onvolmaakte mensen. Mensen die geboren zijn uit een liefdevolle moeder, die imperfecties hebben zoals een navel en geen aangeboren (erkende) talenten bezitten. Zij zijn het uitschot van de wereld en doen het smerigste werk.

Je volgt drie personen: Hera V, Maat V, en Adon V. Alle drie zijn ze Volmaakt en uitgekozen om mee te doen aan de Grote Talentenshow. Hierdoor vergaar je (als je wint) niet alleen eeuwige roem, maar je klimt ook langzaam naar de top van de sociale ladder en krijgt een baan bij de overheid.

Al snel lees je dat ieder van deze drie een geheim heeft. Ze zijn totaal verschillend, maar eigenlijk ook weer niet … en ze zullen samen moeten werken om hun geluk te kunnen vinden.

Het is een boek dat vlot leest. Je leest het verhaal vanuit de derde persoon, dus er is niet veel persoonlijke diepgang. Wat wel heel mooi is aan dit boek, is dat de personages (ondanks dat er vanuit de derde persoon wordt verteld) een geheel eigen karakter hebben. Ik heb echt met Maat meegeleefd, en wat wilde ik Hera soms even een klap verkopen. Maar ik snapte haar ook wel heel goed …

Het verhaal gaat vooral om de geheimen die deze drie met zich meedragen en de achtergrond van deze drie jongeren. De opdrachten van de Grote Talentenshow zijn bijzonder, maar deden mij ook erg denken aan The Hunger Games. Dit was echter niet vervelend. De sfeer en setting waarin de opdrachten zich afspeelden, waren geheel eigen!

Ik heb dit boek in één dag uitgelezen. Echt, het boek leest zo vlot weg! Ik was echt weer even toe aan een goeie stand alone, en dat is deze zeker!

Score: 4/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Achtergelaten

Jonka wordt, op aandringen van haar stiefvader, in een tehuis geplaatst. Vanaf dan heeft ze maar één doel: niemand tot last zijn en niets vertellen over wat er thuis is gebeurd. Toch knaagt er iets: haar moeder heeft haar immers gewoon laten vertrekken … Na vele omzwervingen maakt Jonka zich los van haar thuis en kiest zij haar eigen weg, ondanks de pijn en het gevoel in de steek gelaten te zijn.

In Zwarte lieveling las je het verhaal van Saskia en ontdekte je dat Saskia een zusje heeft, Jonka. Achtergelaten vertelt ook Jonka’s verhaal.

Jonka is een jaar of 10 als zij uit huis wordt geplaatst. Haar stiefvader heeft genoeg van haar, zij verstoort de sfeer in het gezin en is nergens goed voor volgens hem. Als een bang, schichtig meisje komt zij binnen op een woongroep voor ‘onhandelbare kinderen’. Haar stiefvader Bak heeft haar allerlei leugens ingefluisterd over straffen, slaapzalen, boze nonnen en pestende kinderen. Jonka bereidt zich dan ook voor op het ergste en is van mening dat als zij zich onzichtbaar maakt en vooral niets over thuis vertelt, alles goed komt en Bak haar niet extra zal straffen. Bak weet namelijk alles. Maar langzaamaan ziet Jonka in dat de woongroep niet zo werkt, en stukje bij beetje ontdooit ze.

In haar slaap beleeft ze echter nog elke nacht de mishandelingen die ze thuis moest doorstaan. Jonka werd uitgescholden, geslagen, gepest en verwaarloosd door haar stiefvader. Haar moeder vocht in het begin nog voor Jonka, maar zodra haar kleine broertje werd geboren niet meer. Toen was mama alleen verdrietig. En Jonka heeft juist haar mama zo nodig, maar mama is er niet om haar op te vangen.

Als Jonka van haar stiefvader dichterbij moet komen wonen, wordt Jonka naar een andere groep overgeplaatst. Hier vindt Jonka het verschrikkelijk. Het warme nest waar zij eerst woonde, is niet meer. Vanaf dit moment verandert ook alles voor Jonka. Zal ze ooit nog veilig zijn?

Dit boek leest vlot weg, toch vind ik het soms wat slordig en gehaast geschreven. Er gebeurt ontzettend veel, waardoor ik soms de draad kwijtraakte. Ik weet dat het verhaal is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, ik heb zelf ook op een woongroep gewoond voor crisisjongeren. Dan gebeurt er ook heel erg veel. Ik vond alleen Zwarte lieveling lekkerder en rustiger lezen. Nu is Saskia ook een rustiger meisje dan Jonka, dus het kan zijn dat de schrijfstijl is aangepast op het karakter van het personage. Jonka is in het begin erg angstig, maar de woede jegens haar moeder, stiefvader en de rest van de wereld vlamt steeds heftiger op. Jonka wordt bijdehand, komt steeds meer voor zichzelf op en laat niet meer over zich heen lopen. Dit siert haar, maar maakt haar tegelijk erg kwetsbaar.

Een aantal zaken vond ik erg confronterend om te lezen. Hoe Jonka thuis werd behandeld, maar ook hoe maatschappelijk werkers met de situatie omgaan in het boek. Ik herkende een aantal zaken vanuit mijn eigen ervaring, maar helaas herkende ik ook dingen uit mijn werk als hulpverlener. Lang leve de bureaucratie en de rechten van ouders, die nog altijd boven de rechten van het kind staan, helaas.

Ik kan een heleboel dingen nog over dit boek schrijven, maar dit is gewoon een boek dat je moet lezen. Als je meer inzicht wilt in hoe trauma een kind beïnvloedt en hoe woongroepen en Jeugdzorg in elkaar zitten, is deze serie een heel realistische weergave en een echte aanrader. Susanne weet een nare situatie heel mooi neer te zetten, en ik als ex-jeugdzorgkindje moet door deze serie soms nog even slikken, ook al sta ik al vijf jaar op eigen benen.

Score: 4/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Young ambassadors: Kelly en Manon

Onze eerste Young Ambassadors zijn bekend en kunnen niet wachten om zich aan jou voor te stellen.

Wij zijn Kelly en Manon, sociaalpedagogisch hulpverleners en oud-studiegenoten! Toen wij elkaar in het laatste jaar van onze studie leerden kennen, was het vriendschap op het eerste gezicht. Letterlijk. Sindsdien zijn we (book) besties en genieten we samen van (YA-)boeken, cheesecake en Harry Potter. In 2016 kwamen we op het idee om de blog Bright Blue Books te beginnen, en tot op de dag van vandaag hebben we daar ontzettend veel plezier in.

Recensie – Niets om het lijf

De vijftienjarige Marie is best tevreden met zichzelf en haar leven. Oké, de verhouding
met mama is niet altijd perfect, maar verder is ze een normale tiener. Tot ze
een paar opmerkingen krijgt over haar figuur. En als haar vriendje haar dan ook
nog dumpt, begint ze te twijfelen aan zichzelf. Vond hij haar ook te dik en te lelijk?
Misschien moet ze toch eens wat meer op haar lijn gaat letten …

De flaptekst en de cover van Niets om het lijf trokken mij meteen. Ik ben de laatste tijd erg fan van YA-boeken die psychische problematieken bespreken, en ik moet zeggen dat ik ook heel erg blij ben dat ik veel goede boeken van Nederlandse en Vlaamse bodem over dit thema heb gevonden. Zo dus ook dit boek van Kaat de Kock.

Marie is 15 jaar oud, en de knapste jongen van het dorp heeft haar mee uitgevraagd. Ook al is hij 19, hij is erg lief en houdt rekening met haar leeftijd. Hij vindt Marie een piepkuiken, maar Marie vindt zichzelf al erg volwassen voor haar leeftijd. Die relatie gaat helemaal goed komen.

Net als iedere puber is Marie opstandig. Ze snapt alleen niet zo goed hoe dat komt. Waarom is Marie steeds zo gemeen tegen haar moeder? Gelukkig heeft ze haar beste vriendin Melissa, op wie ze altijd terug kan vallen. Bij haar voelt Marie zich veilig.

Maar als Marie op een avond met haar vriendinnen naar het jeugdhonk gaat, staat haar vriend te zoenen met de grootste slet van het dorp. Juist dat meisje wat Marie laatst zo voor schut had gezet en haar dik noemde. Als Maries moeder dan ook nog eens een opmerking maakt over haar gewicht, slaat de twijfel toe. Is ze echt dik? Is haar verkering daarom uit gegaan? Marie is boos, verdrietig en voelt zich eenzaam. Ze besluit te diëten. Een klein beetje maar. Denkt ze …

Dit boek is voor de jongere YA-lezer (15+). Met zijn 147 bladzijden in combinatie met de vlotte schrijfstijl had ik dit boek ook snel uit.

Waar ik een beetje huiverig voor was, was de schrijfstijl. Ik was bang dat dit boek me niet zou liggen omdat het op de jongere YA-lezer is gericht, maar het boek is juist niet ‘kinderachtig’ geschreven. Het is wel simpeler geschreven, maar wel passend bij het verhaal. Marie heeft ook een eigen karakter, en gedachten die zweven tussen kind zijn en volwassen zijn. Passend bij een puber, dus.

Dit boek is heel realistisch geschreven. Het is niet choquerend, maar zet je wel aan het denken. Ik herkende veel dingen terug uit het verhaal. Het mooie aan dit boek is dat Kaat zelf een eetstoornis heeft gehad en uit haar eigen ervaringen heeft kunnen putten. Dit voel je ook tijdens het lezen. Het zijn niet zomaar wat woorden op papier, er zit echt een gevoel, een verhaal achter. Dat maakt dit boek ook zo sterk.

Het verhaal schetst een realistisch beeld over de huidige maatschappij en hoe de druk om slank te zijn meisjes/vrouwen kan beïnvloeden. Iedereen heeft zijn of haar onzekerheden, maar (vooral) jonge meisjes zijn heel gevoelig voor de meningen en oordelen van mensen om hen heen. Of het nu bekenden zijn of niet. Ook social media heeft hier grote invloed op. Kijk maar naar al die Fit Girls op Instagram, die een onrealistisch voorbeeld vormen voor veel meisjes/vrouwen. Natuurlijk moet je gezond eten en lekker sporten, maar ieder lijf is anders en lang niet iedereen heeft aanleg voor een sixpack. Voor veel meisjes/vrouwen is het zelfs slecht voor de gezondheid om zo’n laag vetprecentage te hebben … maar dat zetten die Fit Girls natuurlijk niet bij hun bikinifoto’s.

Niets om het lijf is zo’n boek dat op de leeslijsten moet van middelbare scholen. Zo zet je de deur open om met leerlingen psychische problematieken zoals eetstoornissen te bespreken en kun je misschien heel wat onzekerheden die irreëel zijn wegpoetsen.

 

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/