Tag: Susanne Koster

Voorpublicatie – To The Moon

Een realistische roman voor young adults over hoe snel je bestaan een andere wending kan nemen, over zorgen die over je heen spoelen en morele vragen die zich opdringen, maar ook over veerkracht en het belang van een hechte vriendenkring.

De zeventienjarige Amy is best tevreden met haar leven. Hoewel haar vader is overleden toen ze nog een baby was, heeft het gemis nooit een grote rol gespeeld. Met haar moeder heeft ze een goede band en ze is dol op haar oudere broer Liam, die in Groningen studeert maar regelmatig naar huis komt. En dan zijn er natuurlijk haar trouwe vrienden, onder wie Britt, haar bff. Maar als er een nieuwe leraar op school komt, staat Amy’s leven binnen de kortste keren compleet op z’n kop.

Lees hier alvast het eerste hoofdstuk van To The Moon.

To The Moon
978 90 4485 317 9
Susanne Koster

Kerstborrel 2.0

Mis jij het ook zo om je favoriete auteurs te ontmoeten en te kletsen met andere boekenfans? Wij hebben daar iets op gevonden. Op zaterdagmiddag 12 december organiseren wij een online YA-evenement! Nu kun je je lekker vanaf een comfortabele bank of een fijne  stoel onderdompelen in de boeken. Stel je vragen aan onze auteurs en doe mee met de YA-boekenbingo. Je ontvangt per post een leuk pakketje met een Truth or dance-notitieboekje, goodies, iets lekkers en een bingokaart.

Benieuwd welke auteurs je online kunt ontmoeten? Chinouk Thijssen, Susanne Koster, Folkert Oldersma, Bes Ceyssens, Denise Marinus, Guido Eekhaut, Hilda Spruit, Nell De Smedt en Beau Charlotte zijn er in ieder geval bij!

Jij komt toch ook?

Reserveer een plekje via pers@clavisbooks.com.
Een ticket kost € 10. Aanmelden kan t/m 2 december.
Het evenement is zaterdag 12 december van 15.00 tot 16.00 uur.

Let op: het is een live evenement via Zoom, je kunt het dus helaas niet later terugkijken.

Terugblik: Clavis Book Café – april editie

Dit was het Book Café 2019 in Herkenrode! Wij hebben er enorm van genoten! Heerlijk om zoveel boekenliefhebbers samen te brengen! 

Bekijk hier ons sfeerfilmpje!

 

Scroll hier door de foto’s!

Foto’s door Whitley Obobaifo
Filmpje door Esosa Cheryl

The Book Café – April Editie

Nog even en het is weer zover! Op zaterdag 13 april opent het Clavis Book Café zijn deuren. En jij kunt erbij zijn!

Heb je vragen voor onze auteurs? Wil je weten hoe een boek nu écht tot stand komt? Droom je ervan zelf een roman te schrijven? Of wil je gewoon heerlijk socializen met gelijkgestemde zielen? Schrijf je dan snel in voor het Clavis Book Café!

 

Programma

Vanaf 12.30
Ontvangst
Hoi! Leuk dat je er bent. Lust je iets te drinken?

13.00 tot 13.30
Panelgesprek met Bes Ceyssens en Clavis-medewerkers over De laatste dans
Van idee tot boek: hoe gaat dat eigenlijk?

13.45 tot 14.30
Workshop naar keuze
Schrijven met Susanne Koster / Bookstagram / Creatief boekbinden

14.45 tot 15.15
Miriam Borgermans
Zou jij overleven in een wereld van ‘Slaves’?

15.15 tot 15.45
Pauze
Babbelen, drinken, snoepen, fotograferen … en lekker even uitblazen

15.45 tot 16.30
Workshop naar keuze
Schrijven met Susanne Koster / Bookstagram / Creatief boekbinden

16.30 tot 17.00
Duo-interview met Katrien Van Hecke en H.P. Janssens
Schrijven over het verleden: de tips en tricks

Vanaf 17.00
Afsluiter
Wissel boeken uit, praat nog wat na, score je goodiebag, neus eens tussen de boeken … en tot de volgende keer!

 

Jij komt toch ook?

Bestel dan tickets via bookcafe@clavisbooks.com. Wees er snel bij want de plaatsen zijn beperkt!
Prijs: € 15 (inclusief consumptie, workshops, boekenbon en goodiebag)
GRATIS voor leden van de Clavis Book Club! (Nog geen lid? Neem dan snel hier een kijkje!)

 

Schrijf in je agenda

Zaterdag 13 april van 12.30 tot 18.00
Abdijsite Herkenrode
Herkenrodeabdij 4B, 3511 Hasselt

Recensie – Een gedroomd einde

Saskia en Jonka krijgen te horen dat hun moeder op sterven ligt. Meteen eist het verleden een plek voor zichzelf op in het heden. Saskia weet nog hoe haar moeder wegkeek toen ze werd mishandeld door haar stiefvader. En Jonka is niet vergeten hoe ze toestond dat ze naar een tehuis werd gestuurd. Maar het blijft hun moeder … Tegen wil en dank komen er ook warme herinneringen boven. Misschien is er, ondanks alles, toch ruimte voor liefde en vergeving? Of zijn de zaken nog altijd niet zoals ze lijken?

Het hartverscheurende slot van De Oneindigheidstrilogie. Een aangrijpend geschreven young adult over mishandeling, hoop en oneindige liefde.

Zoals je misschien al weet, ben ik een ontzettende fan van de oneindigheidstrilogie van Susanne Koster. Dit deel, Een gedroomd einde, is het slotdeel van deze trilogie. Dit deel greep mij heel erg aan, omdat ik veel (h)erkenning vond in dit boek. Saskia en Jonka hebben hun leven weer een beetje op de rit na jaren van mishandeling, verwaarlozing en misbruik. Nadat zij op verschillende woongroepen hebben gewoond, hebben zij nu een plekje voor zichzelf gevonden en hun eigen leventje opgebouwd. Saskia woont samen met haar vriend in een kleine, maar knusse studio en Jonka werkt op de boot in de bediening. Hun moeder hebben zij al jaren niet meer gesproken.

Tot Saskia een telefoontje krijgt van hun tante. Hun moeder ligt op sterven en wil haar dochters nog één keer zien. Nog één keer spreken. Saskia ziet dit eigenlijk niet zitten, ze heeft nog te veel pijn van alle situaties die zich hebben afgespeeld. Toch wil ze haar moeder nog een laatste kans op vergeving geven. Ze haalt haar zusje Jonka over om ook te gaan, en zo zijn de zussen weer bij hun moeder.

Er wordt veel oud zeer besproken, heel wat harten worden gelucht en moeder vertelt háár verhaal. Maar is dit wel het afscheid dat Saskia en Jonka voor ogen hadden?

Dit deel is het ruwste deel van alle drie. In dit deel gaat vooral Saskia open het gesprek aan met haar moeder en gooit al haar verdriet, woede, teleurstelling en eenzaamheid er uit. Tegelijkertijd lees je in briefvorm het verhaal van de moeder van Saskia en Jonka. Ook dit verhaal is aangrijpend. Je zou toch denken dat je als moeder zijnde, met een eigen verleden, er alles aan doet om je kinderen te beschermen? In dit verhaal lees je dat er toch altijd meer achter zit en het helaas niet altijd even simpel is.

Dit boek is wederom gebaseerd op een waargebeurd verhaal en dat maakt het ook weer extra heftig. Dit boek is zeker een gedroomd einde, een einde dat veel kinderen die in deze situatie hebben gezeten gewild zouden hebben. Toch je eigen gevoel op tafel gooien, omdat het nu alles of niets is in deze situatie. Elkaar weer aan kunnen kijken zonder negatieve emoties. Elkaar weer even vasthouden. Elkaar troosten. Zoals een ouder dat hoort te doen.

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Auteur – Susanne Koster

Op de Boekenbeurs kreeg ik (Sigrid) de kans om schrijfster Susanne Koster te interviewen. Susanne heeft verschillende young adults (her)uitgegeven bij Clavis. Om me voor te bereiden op dit interview, las ik Zwarte lieveling. Dat boek is het eerste deel van de Oneindigheidstrilogie. Het gaat over Saskia, een meisje dat mishandeld wordt door haar stiefvader.

Waarom kies je ervoor zware thema’s te behandelen in jeugdliteratuur, zoals kindermishandeling in Zwarte lieveling?

Omdat ik vind dat er altijd aandacht voor moet zijn. Omdat kindermishandeling eigenlijk niet zou mogen bestaan, maar het bestaat wel. Toch wordt er vaak over gezwegen. Kinderen die ermee in aanraking komen, hopen altijd dat er iemand zal zijn die het merkt en dat diegene er dan iets aan zal doen. Negen van de tien keer gebeurt dat niet. Door er in mijn boeken over te schrijven, kan ik het toch onder de aandacht brengen.

Als je om je heen kijkt, zijn er zoveel kinderen die mishandeld worden. Sinds Zwarte lieveling opnieuw uitkwam, heb ik talloze jonge mensen ontmoet die zich herkennen in het boek. Ze spreken me aan en vertellen over hun ervaringen. Daar word ik zo verdrietig van. Iedereen ziet het gebeuren, maar niemand zegt er iets van. Dat is heel frustrerend.

Het zijn zware onderwerpen die ik beschrijf in mijn boeken, maar er is behoefte aan. Lege kamers gaat bijvoorbeeld over een meisje met een psychose. Ik ken een aantal jongeren die een psychische aandoening hebben. En toen ik me hierin verdiepte, bleek dat een op de vijf jongeren behoefte heeft aan psychische hulp. Anoiksis, een vereniging voor en door mensen met een psychische aandoening, heeft dit boek dan ook op een leeslijst gezet. Dat is fijn en een stap in de goede richting.

Gelukkig  spreekt er uit mijn boeken ook hoop en liefde. Als je zoiets heftigs zoals mishandeling hebt meegemaakt, is het heel gemakkelijk om daar al je ellende aan op te hangen en bitter of boos te worden. Maar dat helpt allemaal niet! Blijf maar gewoon wie je bent, probeer het achter je te laten, zet je schouders eronder en hou vol. Geniet van het mooie weer en van elk moment. Het is zo belangrijk dat je niet blijft vasthouden aan het verleden, maar dat je vertrouwen hebt in het goede van de mens. Dat is er echt! Alleen heb je soms gewoon de pech dat je dat goede even niet bent tegenkomen .


Zwarte lieveling verscheen oorspronkelijk in 1995, maar Clavis heeft het vorig jaar opnieuw uitgegeven. Heb je veel aan de tekst moeten veranderen?

Jazeker! Heel simpele en logische dingen zijn veranderd, zoals guldens die euro’s moesten worden. Maar ook de locatie van de verschillende tehuizen in het boek is veranderd. De straatnamen heb ik aangepast. Als ik iets opschrijf, wil ik dat het klopt met de realiteit. Dus dat heb ik helemaal opnieuw moeten uitzoeken!

Daarnaast groei je als schrijver altijd. Zwarte lieveling was mijn eerste boek en dat kon ik ook wel merken toen ik het ging herschrijven! Het verhaal op zich is hetzelfde gebleven, maar de manier waarop het geschreven is, heb ik soms aangepast. Sommige dingen heb ik echter niet veranderd, omdat die gewoon mooi waren zoals ze waren of juist omdat ze zo heftig waren. Er staan namelijk heel wat heftige scènes in het boek, maar die zijn echt gebeurd zoals ze beschreven staan.


Dus het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen?

Dat klopt. Ik ken het meisje dat dit heeft meegemaakt. Ook het tweede deel van de Oneindigheidstrilogie, Achtergelaten, vertelt de realiteit. Dat boek gaat over het zusje van Saskia, Jonka. En deel drie van de Oneindigheidstrilogie, Een gedroomd einde, is ook gebaseerd op feiten, maar hier heb ik wel wat meer aanpassingen in gedaan. Zo had ik het einde al geschreven, maar toen kreeg ik er echt spijt van. Dat slot was gebaseerd op de realiteit, maar het deed zo veel pijn om het op te schrijven dat ik de uitgeverij heb gebeld en heb gevraagd of ik het mocht veranderen. Daar heeft Clavis niet moeilijk over gedaan, en nu heb ik er vrede mee.

Weet je, mensen zouden het ook niet geloven dat één persoon zo veel ellende heeft meegemaakt. Daarom heb ik sommige dingen wat verbloemd. Of dan zou ik te horen krijgen dat het te erg of te negatief is, terwijl die pijnlijke werkelijkheid eigenlijk helemaal geen fictie is.


Ik zag dat je onlangs iets had gepost in de Facebookgroep ‘Young adults boeken en series’, over een recensie van je boek Lege kamers. Is dat iets wat je veel doet, recensies en boekenblogs lezen?

Ja, ik krijg dat allemaal doorgestuurd van de uitgever! Ik wil heel graag weten wat mensen van mijn boeken denken. En dit was zo’n mooie recensie! (noot: het gaat over deze recensie: http://clavisyoungadult.com/recensie/recensie-lege-kamers-2/?fbclid=IwAR1dXBtWCcMK4dfRp1a6sKsa0iuvwj3g195IUwsXTzddXDDQPu6ALnJIUHY ) Ik krijg – hout afkloppen – meestal wel mooie recensies, van vier of vijf sterren.

 

Geschreven door

Sigrid van https://bookbuddies.be/

Recensie – Lege kamers

Na een traumatische gebeurtenis verhuist Venita met haar broer en ouders vanuit een klein dorp naar het grote Amsterdam. Ze is er bijzonder eenzaam, tot ze Camila leert kennen. Camila is dominant, maar met haar kan Venita tenminste praten over het allesoverheersende schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita vindt dat zij boete moet doen voor haar verleden. En Camila is het daarmee eens.

Venita is zeventien jaar oud, heeft net haar middelbare school diploma gehaald en is erg op haarzelf. Ze wil niet echt studeren of echt werken, ze doet twee dagen in de week vrijwilligerswerk bij het asiel en gaat weleens in de stad hangen met Camila. Camila is hetzelfde als Venita: ze houdt ook van zwart, van muziek en van mooie songteksten. Bovendien heeft Camila net zo’n slechte band met haar moeder als Venita. Hier kunnen ze uren over kletsen.

Vaak hebben Venita en Camila het over de vervelende dingen in hun leven, voor Venita is dat haar trauma. Venita heeft een ontzettend groot schuldgevoel en ze heeft het gevoel dat dit alleen over gaat als ze boete doet. Camila is het hier mee eens, en zet Venita ‘op het rechte pad’. Venita moet haar gevoel volgen en ze zal het vanzelf in haar ziel voelen als de boete betaald is.

Camila heeft echter de gewoonte om soms dagen niks van zich te laten horen. Als Venita dan haar nieuwe buurmeisje tegenkomt, merkt ze dat er een klik is. Venita is verbaasd, want naast Camila wilde er nooit iemand vrienden met haar zijn. Camila komt hierachter en lijkt jaloers. Ze fluistert Venita nare gedachten in, waardoor Venita erg onzeker wordt. Is Camila wel de vriendin die Venita denkt dat ze is?

Ik kan maar één ding zeggen: ik ben fan. Nadat ik de boeken Zwarte Lieveling en Achtergelaten heb gelezen van de Oneindigheidstrilogie was ik verkocht en wilde ik ook dit boek lezen. Lege kamers heeft ook weer een psychologische insteek (waar ik erg van hou) en geeft je een kijkje in het leven van een jongvolwassene die een psychose krijgt. Ik heb meerdere YA-boeken gelezen met dit thema en ik moet zeggen, Lege kamers is ontzettend goed uitgewerkt.

Het was erg interessant om te lezen hoe iemand met een psychose de wereld ziet, hoort en voelt. Je merkt tijdens het lezen al dat Venita erg heftig op zaken reageert, terwijl je dat zelf nooit zou doen. Of juist helemaal niet reageert. Terwijl je in Venita’s hoofd zit en de wereld door haar ogen bekijkt, merk je langzaamaan wel dat er iets niet helemaal klopt. Soms merkt Venita dit ook, maar lees je dat ze niet kan ontsnappen.

Susanne zorgt ervoor dat je helemaal in het verhaal wordt gezogen, want je wilt weten wat nou precies het trauma van Venita is. Maar vooral: wat is wel en wat is niet waar? Wat is de realiteit en wat is verzonnen? Die 221 bladzijden vliegen dan ook zo voorbij …

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Lege kamers

Na een traumatische gebeurtenis verhuist Venita met haar broer en ouders vanuit een klein dorp naar het grote Amsterdam. Ze is er bijzonder eenzaam, tot ze Camila leert kennen. Camila is dominant, maar met haar kan Venita tenminste praten over het allesoverheersende schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita vindt dat zij boete moet doen voor haar verleden. En Camila is het daarmee eens.

Venita is een prachtig jong meisje dat iets vreselijks heeft meegemaakt. Ze heeft het gevoel dat anderen haar gek vinden en is het liefst alleen, want niemand begrijpt haar. Haar ouders niet, haar broer maar soms, maar Camila altijd. Ze delen heel veel liefde met elkaar, en ze maken elkaars zinnen af. Ze zijn perfect samen, maar daar zit een addertje onder het gras …
Lege kamers is een boek waarin je langzamerhand steeds meer begint te begrijpen. In het begin denk je nog: ‘Hm, vreemd zeg, hoe dit beschreven is.’ Maar hoe meer Venita van zichzelf en van haar verleden laat zien, hoe meer je het verhaal begrijpt en ook Venita langzamerhand begint te begrijpen. Haar verhaal heeft me zo diep weten te raken, daar zijn gewoon geen woorden voor. Je krijgt inzicht in een psychotisch persoon, in haar gedachtegangen, en haar (on)redelijke redenaties wanneer anderen naar haar kijken. Een prachtige nieuwe kijk voor mij op een geweldige meid met een vreselijk verleden en een verschrikkelijke ziekte, maar met een ontzettend mooie toekomst voor de boeg.
 

Ik ben altijd wel geïnteresseerd geweest in psychologische boeken, maar ik heb niet eerder een auteur kunnen vinden die een psychotisch persoon zo mooi, zo menselijk kan neerzetten als Susanne Koster. Ze weet je echt in het verhaal mee te slepen. Voor het eerst begrijp ik hoe zo iemand zich kan voelen, hoe de gedachten hun loop gaan, en hoe zwaar het kan zijn om dit te veranderen. Het gevecht dat elke dag weer plaats moet nemen, bewondering alom!

Een boek dat je meeneemt in het hoofd van een psychotisch meisje en je niet meer loslaat tot het einde.
Score: 4/5

Geschreven door Young Adult Dome 

Recensie – Achtergelaten

Jonka wordt, op aandringen van haar stiefvader, in een tehuis geplaatst. Vanaf dan heeft ze maar één doel: niemand tot last zijn en niets vertellen over wat er thuis is gebeurd. Toch knaagt er iets: haar moeder heeft haar immers gewoon laten vertrekken … Na vele omzwervingen maakt Jonka zich los van haar thuis en kiest zij haar eigen weg, ondanks de pijn en het gevoel in de steek gelaten te zijn.

In Zwarte lieveling las je het verhaal van Saskia en ontdekte je dat Saskia een zusje heeft, Jonka. Achtergelaten vertelt ook Jonka’s verhaal.

Jonka is een jaar of 10 als zij uit huis wordt geplaatst. Haar stiefvader heeft genoeg van haar, zij verstoort de sfeer in het gezin en is nergens goed voor volgens hem. Als een bang, schichtig meisje komt zij binnen op een woongroep voor ‘onhandelbare kinderen’. Haar stiefvader Bak heeft haar allerlei leugens ingefluisterd over straffen, slaapzalen, boze nonnen en pestende kinderen. Jonka bereidt zich dan ook voor op het ergste en is van mening dat als zij zich onzichtbaar maakt en vooral niets over thuis vertelt, alles goed komt en Bak haar niet extra zal straffen. Bak weet namelijk alles. Maar langzaamaan ziet Jonka in dat de woongroep niet zo werkt, en stukje bij beetje ontdooit ze.

In haar slaap beleeft ze echter nog elke nacht de mishandelingen die ze thuis moest doorstaan. Jonka werd uitgescholden, geslagen, gepest en verwaarloosd door haar stiefvader. Haar moeder vocht in het begin nog voor Jonka, maar zodra haar kleine broertje werd geboren niet meer. Toen was mama alleen verdrietig. En Jonka heeft juist haar mama zo nodig, maar mama is er niet om haar op te vangen.

Als Jonka van haar stiefvader dichterbij moet komen wonen, wordt Jonka naar een andere groep overgeplaatst. Hier vindt Jonka het verschrikkelijk. Het warme nest waar zij eerst woonde, is niet meer. Vanaf dit moment verandert ook alles voor Jonka. Zal ze ooit nog veilig zijn?

Dit boek leest vlot weg, toch vind ik het soms wat slordig en gehaast geschreven. Er gebeurt ontzettend veel, waardoor ik soms de draad kwijtraakte. Ik weet dat het verhaal is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, ik heb zelf ook op een woongroep gewoond voor crisisjongeren. Dan gebeurt er ook heel erg veel. Ik vond alleen Zwarte lieveling lekkerder en rustiger lezen. Nu is Saskia ook een rustiger meisje dan Jonka, dus het kan zijn dat de schrijfstijl is aangepast op het karakter van het personage. Jonka is in het begin erg angstig, maar de woede jegens haar moeder, stiefvader en de rest van de wereld vlamt steeds heftiger op. Jonka wordt bijdehand, komt steeds meer voor zichzelf op en laat niet meer over zich heen lopen. Dit siert haar, maar maakt haar tegelijk erg kwetsbaar.

Een aantal zaken vond ik erg confronterend om te lezen. Hoe Jonka thuis werd behandeld, maar ook hoe maatschappelijk werkers met de situatie omgaan in het boek. Ik herkende een aantal zaken vanuit mijn eigen ervaring, maar helaas herkende ik ook dingen uit mijn werk als hulpverlener. Lang leve de bureaucratie en de rechten van ouders, die nog altijd boven de rechten van het kind staan, helaas.

Ik kan een heleboel dingen nog over dit boek schrijven, maar dit is gewoon een boek dat je moet lezen. Als je meer inzicht wilt in hoe trauma een kind beïnvloedt en hoe woongroepen en Jeugdzorg in elkaar zitten, is deze serie een heel realistische weergave en een echte aanrader. Susanne weet een nare situatie heel mooi neer te zetten, en ik als ex-jeugdzorgkindje moet door deze serie soms nog even slikken, ook al sta ik al vijf jaar op eigen benen.

Score: 4/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Zwarte lieveling

Saskia is eindelijk buiten het bereik van haar stiefvader. Buiten het bereik van zijn vuisten. In het kindertehuis probeert ze een nieuw leven op te bouwen, maar het verleden dringt zich nog vaak aan haar op. Blauw wordt dan grijs, grijs wordt donkergrijs, tot er alleen nog zwart over is. Maar Saskia wil zich niet laten onderdompelen in het duister. Ergens diep vanbinnen zit een prachtige bloem, die vecht om tussen het onkruid omhoog te komen.

Saskia is een meisje van 14 jaar, dat door haar oom en tante uit huis is ‘gered’ en wordt geplaatst op een woonvoorziening voor jongeren die niet thuis kunnen of mogen wonen. Je merkt al snel dat Saskia iets traumatiserends heeft meegemaakt. Ze heeft flashbacks, nachtmerries en labelt gebeurtenissen met de kleuren grijs, donkergrijs en zwart. Zodra mensen te dichtbij komen (emotioneel of lichamelijk) of situaties lastig worden, komt er een zwarte sluier tevoorschijn. Saskia hoopt op een normaal leven, met normale vriendinnen, een goede opleiding en ver weg van thuis. Ze mist wel haar moeder en haar broertje en zusje. Dat is meteen nog een probleem. Waar is haar zusje Jonka, die al eerder uit huis is geplaatst, naartoe? En is Saskia nu boos op haar moeder, of toch niet? Houdt mama nog wel van haar?

Lukt het Saskia om vrij te komen uit het moeras, het onkruid uit haar tuin te plukken en als een prachtige bloem op te bloeien?

Ik had dit boek in een paar uurtjes uit. Dit boek is fantastisch, taboedoorbrekend, herkenbaar en ontzettend leerzaam. Dit boek pakt zaken als kindermishandeling aan, het Nederlandse rechtssysteem en ook de vooroordelen die heersen over ‘tehuiskinderen’. Dat zou schorem zijn, en zullen altijd zelf voor een deel schuld zijn aan de reden waarom zij niet meer thuis wonen.

Als sociaalpedagogisch hulpverlener ben ik zó blij dat deze thematieken even allemaal flink worden aangepakt.

Saskia is natuurlijk een flinke puber met 14/15 jaar. Zij vertoont rebels gedrag, doet dingen die de wet verboden heeft en denkt flink na over het leven. Dit alles is zo herkenbaar en realistisch beschreven en uitgewerkt. Haar gedrag, haar manier van denken: het is allemaal terug te leiden naar alles wat ze heeft meegemaakt, ook al vindt Saskia zelf van niet (nogmaals, herkenbaar!).

Vooral het stukje ‘jezelf schamen omdat je bij Jeugdzorg woont’ en de vooroordelen die mensen over je hebben omdat je op zo’n groep woont. Ja, er zijn mensen die dat inderdaad over je denken. Dat weet ik uit ervaring (helaas) en het was zo’n verademing toen ik hierover las! Doorbreek die vooroordelen en dat taboe! Go Susanne!

Er gebeurt ontzettend veel in het boek, maar wel heel goed gedoseerd. Susanne weet je ook vast te houden door de titels van ieder hoofdstuk een interessante naam te geven en haar vlotte manier van schrijven. Saskia is een eigen persoontje en je wilt heel graag dat ze goed terechtkomt. Ook de andere meiden op haar groep en de begeleiders heeft Susanne ieder een eigen manier van communiceren en reageren gegeven. Het zijn niet alleen strenge begeleiders en rebelse meiden, iedereen heeft haar eigen problemen en een eigen manier van begeleiden. Dit zorgt ervoor dat het verhaal ook meer diepgang krijgt. En voor dat je het weet, is er meer aan de hand dan je denkt …

Ik kan nog een heleboel over dit boek vertellen, maar het belangrijkste wat ik wil zeggen is: LEES DIT BOEK! Ik ben zo blij dat ik dit boek van Clavis mocht recenseren. Echt waar. Gewoon kopen en lezen. Alleen de cover is het al waard.

 

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/