Tag: Achtergelaten

Recensie – Lege kamers

Na een traumatische gebeurtenis verhuist Venita met haar broer en ouders vanuit een klein dorp naar het grote Amsterdam. Ze is er bijzonder eenzaam, tot ze Camila leert kennen. Camila is dominant, maar met haar kan Venita tenminste praten over het allesoverheersende schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita vindt dat zij boete moet doen voor haar verleden. En Camila is het daarmee eens.

Venita is zeventien jaar oud, heeft net haar middelbare school diploma gehaald en is erg op haarzelf. Ze wil niet echt studeren of echt werken, ze doet twee dagen in de week vrijwilligerswerk bij het asiel en gaat weleens in de stad hangen met Camila. Camila is hetzelfde als Venita: ze houdt ook van zwart, van muziek en van mooie songteksten. Bovendien heeft Camila net zo’n slechte band met haar moeder als Venita. Hier kunnen ze uren over kletsen.

Vaak hebben Venita en Camila het over de vervelende dingen in hun leven, voor Venita is dat haar trauma. Venita heeft een ontzettend groot schuldgevoel en ze heeft het gevoel dat dit alleen over gaat als ze boete doet. Camila is het hier mee eens, en zet Venita ‘op het rechte pad’. Venita moet haar gevoel volgen en ze zal het vanzelf in haar ziel voelen als de boete betaald is.

Camila heeft echter de gewoonte om soms dagen niks van zich te laten horen. Als Venita dan haar nieuwe buurmeisje tegenkomt, merkt ze dat er een klik is. Venita is verbaasd, want naast Camila wilde er nooit iemand vrienden met haar zijn. Camila komt hierachter en lijkt jaloers. Ze fluistert Venita nare gedachten in, waardoor Venita erg onzeker wordt. Is Camila wel de vriendin die Venita denkt dat ze is?

Ik kan maar één ding zeggen: ik ben fan. Nadat ik de boeken Zwarte Lieveling en Achtergelaten heb gelezen van de Oneindigheidstrilogie was ik verkocht en wilde ik ook dit boek lezen. Lege kamers heeft ook weer een psychologische insteek (waar ik erg van hou) en geeft je een kijkje in het leven van een jongvolwassene die een psychose krijgt. Ik heb meerdere YA-boeken gelezen met dit thema en ik moet zeggen, Lege kamers is ontzettend goed uitgewerkt.

Het was erg interessant om te lezen hoe iemand met een psychose de wereld ziet, hoort en voelt. Je merkt tijdens het lezen al dat Venita erg heftig op zaken reageert, terwijl je dat zelf nooit zou doen. Of juist helemaal niet reageert. Terwijl je in Venita’s hoofd zit en de wereld door haar ogen bekijkt, merk je langzaamaan wel dat er iets niet helemaal klopt. Soms merkt Venita dit ook, maar lees je dat ze niet kan ontsnappen.

Susanne zorgt ervoor dat je helemaal in het verhaal wordt gezogen, want je wilt weten wat nou precies het trauma van Venita is. Maar vooral: wat is wel en wat is niet waar? Wat is de realiteit en wat is verzonnen? Die 221 bladzijden vliegen dan ook zo voorbij …

Score: 5/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/

Recensie – Achtergelaten

Jonka wordt, op aandringen van haar stiefvader, in een tehuis geplaatst. Vanaf dan heeft ze maar één doel: niemand tot last zijn en niets vertellen over wat er thuis is gebeurd. Toch knaagt er iets: haar moeder heeft haar immers gewoon laten vertrekken … Na vele omzwervingen maakt Jonka zich los van haar thuis en kiest zij haar eigen weg, ondanks de pijn en het gevoel in de steek gelaten te zijn.

In Zwarte lieveling las je het verhaal van Saskia en ontdekte je dat Saskia een zusje heeft, Jonka. Achtergelaten vertelt ook Jonka’s verhaal.

Jonka is een jaar of 10 als zij uit huis wordt geplaatst. Haar stiefvader heeft genoeg van haar, zij verstoort de sfeer in het gezin en is nergens goed voor volgens hem. Als een bang, schichtig meisje komt zij binnen op een woongroep voor ‘onhandelbare kinderen’. Haar stiefvader Bak heeft haar allerlei leugens ingefluisterd over straffen, slaapzalen, boze nonnen en pestende kinderen. Jonka bereidt zich dan ook voor op het ergste en is van mening dat als zij zich onzichtbaar maakt en vooral niets over thuis vertelt, alles goed komt en Bak haar niet extra zal straffen. Bak weet namelijk alles. Maar langzaamaan ziet Jonka in dat de woongroep niet zo werkt, en stukje bij beetje ontdooit ze.

In haar slaap beleeft ze echter nog elke nacht de mishandelingen die ze thuis moest doorstaan. Jonka werd uitgescholden, geslagen, gepest en verwaarloosd door haar stiefvader. Haar moeder vocht in het begin nog voor Jonka, maar zodra haar kleine broertje werd geboren niet meer. Toen was mama alleen verdrietig. En Jonka heeft juist haar mama zo nodig, maar mama is er niet om haar op te vangen.

Als Jonka van haar stiefvader dichterbij moet komen wonen, wordt Jonka naar een andere groep overgeplaatst. Hier vindt Jonka het verschrikkelijk. Het warme nest waar zij eerst woonde, is niet meer. Vanaf dit moment verandert ook alles voor Jonka. Zal ze ooit nog veilig zijn?

Dit boek leest vlot weg, toch vind ik het soms wat slordig en gehaast geschreven. Er gebeurt ontzettend veel, waardoor ik soms de draad kwijtraakte. Ik weet dat het verhaal is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, ik heb zelf ook op een woongroep gewoond voor crisisjongeren. Dan gebeurt er ook heel erg veel. Ik vond alleen Zwarte lieveling lekkerder en rustiger lezen. Nu is Saskia ook een rustiger meisje dan Jonka, dus het kan zijn dat de schrijfstijl is aangepast op het karakter van het personage. Jonka is in het begin erg angstig, maar de woede jegens haar moeder, stiefvader en de rest van de wereld vlamt steeds heftiger op. Jonka wordt bijdehand, komt steeds meer voor zichzelf op en laat niet meer over zich heen lopen. Dit siert haar, maar maakt haar tegelijk erg kwetsbaar.

Een aantal zaken vond ik erg confronterend om te lezen. Hoe Jonka thuis werd behandeld, maar ook hoe maatschappelijk werkers met de situatie omgaan in het boek. Ik herkende een aantal zaken vanuit mijn eigen ervaring, maar helaas herkende ik ook dingen uit mijn werk als hulpverlener. Lang leve de bureaucratie en de rechten van ouders, die nog altijd boven de rechten van het kind staan, helaas.

Ik kan een heleboel dingen nog over dit boek schrijven, maar dit is gewoon een boek dat je moet lezen. Als je meer inzicht wilt in hoe trauma een kind beïnvloedt en hoe woongroepen en Jeugdzorg in elkaar zitten, is deze serie een heel realistische weergave en een echte aanrader. Susanne weet een nare situatie heel mooi neer te zetten, en ik als ex-jeugdzorgkindje moet door deze serie soms nog even slikken, ook al sta ik al vijf jaar op eigen benen.

Score: 4/5

Geschreven door
Kelly van https://brightbluebooks.wordpress.com/