Terugblik: het Clavis Book Café ~ zomereditie

Wat een gezellige dag! Zaterdag 2 april opende het Clavis Book Café opnieuw zijn deuren in Herkenrode. Het was een dag vol inspirerende workshops, lekkere smoothies, toffe babbels, signeermomenten, leuke interviews en warme zonnestralen!

Met onderstaande foto’s kan je nog even nagenieten van de leuke namiddag.

Foto’s van Bente Pompen

Clavis Book Café – zomereditie

Nog even en het is weer zover! Het Clavis Book Café opent opnieuw zijn deuren op zaterdag 2 juli en jij kan erbij zijn!

Wil je graag jouw lievelingsauteur ontmoeten? Droom je ervan zelf een roman te schrijven? Of wil je gewoon graag socializen met andere YA-liefhebbers? Schrijf je dan snel in voor het Clavis Book Café!

Wat staat er op het programma?

Vanaf 12u30
Welkom!
Wat fijn dat je er bent! Voor we van start gaan kan je genieten van een lekker hapje en een fris drankje.

13u00 – 13u40
Workshop
Groep 1: Ontsnap uit het museum met Chinouk Thijssen
Groep 2: Ga op dystopisch schrijfavontuur met Laura Diane

13u40 – 14u20
Workshop
Groep 1: Ga op dystopisch schrijfavontuur met Laura Diane
Groep 2: Ontsnap uit het museum met Chinouk Thijssen

14u20 – 15u00
PAUZE
Geniet van een heerlijke smoothie en lekkere hapjes, pimp je eigen smoothie jar, maak leuke foto’s aan de photobooth of sla een babbeltje met je favoriete auteurs

15u00 – 15u40
Workshop
Groep 1: Een historische roman schrijven? Ontdek de do’s en don’ts met Katrien Van Hecke
Groep 2: Ontdek samen met Miriam Borgermans de kracht van verbeelding

15u40 – 16u20
Workshop
Groep 1: Ontdek samen met Miriam Borgermans de kracht van verbeelding
Groep 2: Een historische roman schrijven? Ontdek de do’s en don’ts met Katrien Van Hecke

16u20 – 16u50
Interactief interview
Rust even uit en luister naar het duo-interview met Bes Ceyssens en Jade van der Stockt onder leiding van Valerie Vaes van Valeries Boekenwereld

16u50 – 17u00
Bekendmaking winnaar citatenwedstrijd
Ontdek wie de citatenwedstrijd van Miriam Borgermans gewonnen heeft.

Vanaf 17u00
Afsluiter
Praat nog wat na, slenter eens door de winkel, laat je boek signeren, score je goodiebag … en tot de volgende keer!

~

Jij komt toch ook?

Bestel voor woensdag 29 juni tickets via bookcafe@clavisbooks.com. Wees er snel bij want de plaatsen zijn beperkt!
Prijs: € 15 (inclusief consumpties, workshops, boekenbon en goodiebag)

~

Schrijf in je agenda

Zaterdag 2 juli van 12.30 tot 17.30
Abdijsite Herkenrode
Herkenrodeabdij 4B, 3511 Hasselt

~

Dit event wordt gesponsord door Mamzel en Spark-le

Recensie – En toen kwam Timothy

En toen kwam Timothy is het onrechtstreekse vervolg op het boek Jordi. We volgen hetzelfde hoofdpersonage, maar je kan het boek perfect lezen als losstaand deel omdat er vaak wordt verwezen naar gebeurtenissen uit boek één, maar ze ook voldoende worden toegelicht. De lezer volgt opnieuw de veertienjarige Jordi, die in de knoop ligt met zichzelf. Hij zoekt naar wie hij is in het leven, op school en in de muziek. Wanneer hij een belangrijke rol krijgt in een muzikale rel en enkele intriges, besluiten zijn ouders daarbovenop de bijzondere Timothy in huis te halen. Timothy is even oud als Jordi en heeft in zijn leven al heel wat tegenslagen gekend. Het doet Jordi goed zijn aandacht te kunnen richten op iemand anders, maar toch blijft hij zoeken naar zijn eigen weg. Kan hij die vinden in een wereld waar alles al opgelegd lijkt te zijn?

Hoewel de titel van het boek doet vermoeden dat het verhaal zich situeert rond het personage Timothy is dat heel lang niet het geval. De lezer volgt voornamelijk Jordi, die zijn muzikale talent ten volle probeert te benutten, maar daardoor slachtoffer wordt in een strijd rond plagiaat. Brooijmans geeft de lezer een duidelijke kijk in het hoofd van Jordi: gevoelens en gedachten worden uitvoerig beschreven en krijgen veel aandacht, wat van Jordi meer maakt dan een vlak karakter op papier. Hij heeft heel veel diepgang, maar lijkt daardoor wel ouder dan de slechts veertien jaar die hem wordt toegeschreven.

Desondanks is het boeiend om zoveel informatie te krijgen over wat er in zijn hoofd gebeurt. Het maakt dat de lezer volledig in Jordi opgaat en zijn problemen en moeilijkheden perfect kan begrijpen. Ik ben ontzettend blij met een boek van eigen bodem dat een aantal belangrijke thematieken durft aanhalen zoals geaardheid en het zoeken naar je eigen identiteit. Het is belangrijk om jongeren een platform te bieden en ze te laten inzien dat het oké is om met zulke thema’s te worstelen.

Wanneer ook Timothy in beeld komt, verdwijnt de verhaallijn rond de muziek van Jordi snel naar de achtergrond. Dat is een beetje jammer, aangezien het eerste deel van het verhaal daar sterk op is ingespeeld, maar langs de andere kant biedt Timothy een mooie afwisseling van het verhaal en zorgt zijn komst ervoor dat Jordi meer durft nadenken over zijn geaardheid. De thema’s hadden misschien beter in elkaar kunnen overvloeien, maar het vormt amper een struikelblok. De vlotte schrijfstijl van Brooijmans draagt zeker bij aan het feit dat de lezer toch bij het verhaal blijft.

En toen kwam Timothy is een boek dat voor veel jongeren een houvast kan bieden in de moeilijke zoektocht naar een eigen identiteit. Jordi neemt de lezer mee in zijn hoofd en laat op een openlijke manier zien hoe moeilijk het kan zijn je eigen plaatsje te vinden in een wereld waarin anderen alles voor je lijken te bepalen. Knap werk van Brooijmans, die Jordi zo raak weet te vatten op papier met enkel letters ter beschikking.

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Recensie – Nomade

Aristid is een nomadejongen: hij leeft in de woestijn onder de brandende zon en tussen het zand. Wanneer hij de bijzondere Anxil ontmoet, verandert zijn leven volledig. Zij is rijk, dat ziet Aristid duidelijk aan haar wagen in de karavaan. Maar ze heeft een geheim en hij kan haar helpen. Samen met deze Dame ontdekt hij bijzondere plaatsen. Zij, op haar beurt, geniet van de vindingrijkheid en toewijding van de speciale nomadejongen. Voor haar telt maar één ding: haar doel realiseren en ze schrikt er niet voor terug alles en iedereen in te zetten om dat doel te bereiken. Ook Aristid ontsnapt niet aan de gevaren van een gevaarlijke samenspanning…

Van Guido Eekhaut verscheen bij uitgeverij Clavis eerder Enigma, een verhaal dat zich afspeelt op een maan van de planeet Saturnus. Met Nomade neemt hij zijn lezers opnieuw mee op tijdreis, naar een verre toekomst die desondanks zo realistisch aanvoelt.

Enigma was een verfrissend YA-boek, in die zin dat het een sciencefictionverhaal is dat anders durft te zijn dan andere. En Nomade is dit des te meer.

We maken in dit boek kennis met Aristid, die leeft als nomade in de woestijn en zijn manier van leven daar helemaal heeft aan moeten aanpassen. Op die manier lijk je je als lezer even in het verleden te bevinden in plaats van de toekomst, voornamelijk door de primitieve ideeën en opvattingen van het volk, maar net hierdoor wint Nomade aan geloofwaardigheid. Wanneer Aristid Dame Anxil ontmoet en ze samen op pad gaan, besef je opeens dat je je in een verre toekomst bevindt, maar verandert het gevoel van realisme en herkenbaarheid niet.

Net als Aristid weet je niets over de geheimzinnige Dame, die duidelijk met een missie op pad is. Naar waar? Waarom? Daar kan je samen met het hoofdpersonage enkel naar raden. Deze en tal van andere vragen spoken door je hoofd waardoor je absoluut verder wil lezen en de waarheid wil achterhalen, al blijkt die vele malen ingewikkelder dan gedacht. Ook de plottwist die Eekhaut integreert naarmate het verhaal het einde nadert, zorgt voor een extra laagje spanning, waardoor je als lezer met moeite afscheid neemt van Aristid en Anxil.

Nomade is een zeer sterk boek dat de lezer een kijk geeft op een mogelijke, verre toekomst die toch enorm realistisch aanvoelt. Vanaf de allereerste bladzijden neemt Aristid je mee op pad en creëer je een connectie met het hoofdpersonage die je het hele boek lang niet meer kwijtraakt. Dit fantastische boek vraagt om een vervolg dat er hopelijk snel zal zijn!

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Auteur – Laura Diane

Hoera! Als de nacht eindigt is er! Dat is een moment waar veel lezers naar hebben uitgekeken, maar ook voor auteur Laura Diane was dit een belangrijke dag. Ik sprak haar net voor de verschijning van haar boek en stelde haar enkele vragen.

Op dit moment is Als de nacht eindigt af en het ligt eind november in de boekhandel. Kun je kort vertellen waar het verhaal over gaat?

Kort? Haha, want als ik eenmaal begin te vertellen … Het speelt zich af in Amerika en is een post-apocalyptisch, dystopisch verhaal. We bevinden ons in het jaar 2127 en het boek volgt het verhaal van Lya, een meisje van zeventien dat in een dorpje woont, genaamd Spruce Pine in North Carolina. Ze leeft in een tijd waarin de zon zo gevaarlijk is geworden dat je overdag niet naar buiten kunt. Ze leven ’s nachts en ze slapen overdag, ze komen alleen in het donker buiten.

Hoe ontstond het idee om Als de nacht eindigt te schrijven?

Ik ben heel erg geïnspireerd geraakt door Divergent en The Hunger Games. Daaruit is mijn liefde ontstaan voor het dystopische genre. Toen dacht ik: ik wil ook zo’n verhaal schrijven. Ik heb natuurlijk niet letterlijk elementen uit die verhalen gehaald, maar ik heb elementen gezocht die ik tof vond en daarmee ben ik dan een eigen verhaal gaan schrijven. Ik ben eigenlijk met een wat als-vraag begonnen: wat als je altijd in het donker zou moeten leven? Hoe zou dat komen? Waarom? Wat zijn de gevolgen? Ontwikkelen je zintuigen zich anders?

Zou het iets voor jou zijn, ’s nachts leven?

Ik hou wel van het donker. Dat vind ik heerlijk, ’s avonds, met kaarsjes aan.

Kun je kort iets vertellen over de belangrijkste personages?

Lya is uiteraard het belangrijkste personage, daarom is ze ook het hoofdpersonage. Ze is zeventien, woont bij haar vader en moeder en is enig kind. Haar vader is ernstig ziek. Daar heeft ze het moeilijk mee, want haar vader is haar grote held en ze deed er vroeger alles mee. Toen hij ziek werd, begon hij zich een beetje los te maken van haar, door haar weg te duwen om haar te beschermen. Ze kan daar niet mee omgaan. Op een dag loopt ze weg, maar ze moet opletten dat ze weer binnen is, voor de zon opkomt want anders verbrandt ze levend. Dat is natuurlijk een groot risico dat ze moet nemen om weg te gaan. Haar twee beste vriendinnen, die samen met haar weglopen, zijn Gwen en Carli. Dat zijn ook nog belangrijke personages. Ze lopen weg voor een dag en dat loopt niet zo goed af.

Spannend! Je hebt dus één hoofdpersonage en twee belangrijke nevenpersonages. Hoe heb je die gecreëerd?

Ik ben een heel intuïtieve schrijver, dus het gaat mij heel erg om gevoel. Ik denk wel dat er in elk van de meisjes iets van mij zit. Daar ontkom je niet aan. Maar geen enkel van de drie lijkt echt sterk op mij. Ik heb niets gepland, geen karakterdossiers gemaakt … Ik heb uiteraard wel dingen opgeschreven, maar alles gebeurt echt gaandeweg. Vanuit die wat als-vraag breidt alles zich steeds verder uit. Ik heb bijvoorbeeld ook eerst alles geschreven en het daarna pas in hoofdstukken verdeeld. Geloof het of niet, het paste gewoon haha.

Heb je altijd al gedroomd van schrijver worden?

Ik heb fanfiction geschreven toen ik tiener was. Dat vond ik altijd wel leuk om te schrijven en om verhalen te verzinnen. Maar eigenlijk pas toen ik dat dystopische genre ontdekte … Het is eigenlijk begonnen met Twilight, toen ben ik helemaal in het lezen geraakt. Dan kwamen de dystopische boeken en toen dacht ik: zo een verhaal wil ik ook schrijven. En dat ben ik gewoon gaan doen. Vaak lees je wel dat mensen al schreven toen ze nog klein waren, maar dat was eigenlijk niet zo bij mij. Iemand vroeg me ook wat ik als studie heb gedaan. Ik werk in de kinderopvang dus dat heeft absoluut niets met taal te maken. Maar dat hoeft ook helemaal niet.

Heb je veel research moeten doen voor het dystopische verhaal?

Ja, enorm! Omdat de plaats waar het zich afspeelt ook echt bestaat. Google Maps en Earth/Streetview zijn veelvuldig aan bod gekomen om te kijken hoe het er uitziet. Er bestaat ook een boek over de plaats waar het zich afspeelt. Dat heb ik dus gekocht en daar zit veel achtergrondinformatie in, ook foto’s en die wilde ik echt wel hebben. Daarnaast is er natuurlijk ook research over wat er kan, wat is realistisch en wat niet. Ik heb zelfs een hoogleraar gemaild om te checken of iets kon. Dat was best wetenschappelijk. Ik vind het wel leuk om van de ene website naar de andere door te klikken. Soms ga je dan te ver en moet je weer even terug. Het leuke is wel dat dus alle wetenschappelijke dingetjes kloppen. Ik wil heel graag dat het klopt. Ik ben als de dood dat iemand zegt dat het echt niet kan. Maar het speelt zich in de toekomst af dus wie weet wat er allemaal kan.

Je haalde daarstraks zelf aan dat je zelf ook graag leest. Waaraan erger je je dan bijvoorbeeld? En tijdens het schrijven?

Waar ik me aan kan ergeren en waar ik ook echt allergisch voor ben, is als bepaalde woorden in één alinea steeds worden herhaald. Daar kan ik niet tegen. Het hoeven zelfs geen tussenvoegsels te zijn, maar ook echt specifieke woorden. Ik let daar dus tijdens het schrijven ook heel erg op.

Er gaan waarschijnlijk lezersreacties komen. Vind je dat belangrijk?

Ik vind het vooral spannend. Of ik er iets mee ga doen, ligt vooral aan hoe het gezegd wordt, op welke manier. Ik schrijf vooral voor mezelf, wat ik leuk vind en wat ik wil lezen. Er zijn zoveel verschillende meningen en smaken… Ik vergelijk het altijd met 50 tinten grijs. Ik vond het helemaal niks, terwijl anderen het niet kunnen wegleggen. Er zullen wel mensen zijn die mijn boek niet leuk gaan vinden en ik ga een manier moeten zoeken om daarmee om te gaan want ik ben wat dat betreft erg perfectionistisch en onzeker.

Hoeveel delen mogen we verwachten?

Het worden twee delen. Ik heb expres geen trilogie geschreven.

Ga je afscheid kunnen nemen van je personages?

Daar heb ik nu al moeite mee. Ik ben nu bezig met de tweede versie van deel twee, daarna gaat het naar de proeflezers. Mijn moeder, die natuurlijk licht bevooroordeeld is, is heel erg enthousiast. Ze vindt het tweede boek beter dan het eerste.

En daarna?

Ik heb het idee in mijn hoofd zitten om met één personage dat ik net niet genoemd heb nog iets te gaan doen, want dat personage heeft een heel interessante achtergrond. Dat wordt misschien een novelle. Zijn achtergrond is echt boeiend. Ik heb nu ook een idee in mijn hoofd voor een standalone. En nu pas op vakantie  heb ik een idee opgedaan voor een nieuwe serie.

Er zitten nog heel wat projecten aan te komen!

Benieuwd naar de eerste hoofdstukken van Als de nacht eindigt? Je leest ze hier

Geschreven door:
Valerie van Valeries Boekenwereld

Auteur – Guido Eekhaut

Guido Eekhaut heeft al heel wat titels op zijn naam staan. Met Enigma schreef hij dit jaar zijn allereerste young adult roman. Benieuwd hoe hem dat bevallen is! Ik (Valerie van Valeries Boekenwereld) mocht hem tijdens het Clavis Book Café enkele vragen stellen.

Lezers kennen jou in eerste instantie mogelijk van ander werk (misdaadromans en literaire fantasie). En dan opeens ligt Enigma er, een verhaal voor young adults. Waarom heb je besloten om een andere richting uit te gaan met dit nieuwste boek?

Enigma is oorspronkelijk niet geschreven voor young adults. Ik schreef het voor de Amerikaanse markt in 2016, maar die markt is niet zo flexibel. Aangezien ik daar vooral misdaadverhalen verkocht, zag mijn agent het niet zitten om van genre te veranderen. Daarom heb ik er een Nederlandse versie van gemaakt en heb ik die opgestuurd naar enkele Nederlandse uitgevers in 2017. Maar eind dat jaar zag ik de stand van Clavis op de Boekenbeurs en dacht ik: ‘Waarom stuur ik het niet gewoon naar Clavis in plaats van naar Nederland?’

Enigma werd toevallig een verhaal voor young adults. Ik schrijf eigenlijk nooit voor een bepaald doelpubliek, want ik weet niet wie mijn boeken leest. Maar door de inhoud, omstandigheden en personages heeft de uitgever er hier geen probleem mee gehad om het uit te brengen voor jongeren, hoewel ik daar zelf verbaasd over was. Ik dacht: ‘Dit komt nooit goed.’ Het is dus eigenlijk een zeer gelukkig toeval en dat vind ik fantastisch.

Je recentere werk voor volwassen is vooral proza of misdaad. Enigma past niet helemaal in dat rijtje, in die zin dat het een sterk sciencefictionverhaal is. Hoe komt dat?

Ik heb vroeger, in mijn snotjaren (lacht), heel wat sciencefiction geschreven, maar er was zo goed als geen markt voor. Ik noem het zelf liever speculatieve fictie, omdat ik vind dat deze term de lading beter dekt. Dit was een genre waar ik dus na een tijdje niet meer actief in was bij gebrek aan een markt.

Het feit dat ik met misdaad begonnen ben, is puur toeval, omdat op zeker ogenblik een uitgever mij om een misdaadboek vroeg.

Heb je voor dit boek veel research gedaan over de mogelijkheden van de mens in de toekomst of berust het verhaal veeleer op je eigen fantasie?

Research is voor veel schrijvers een beetje het grote zwarte schaap. Sommige schrijvers doen enkele jaren research om een goed boek te schrijven, terwijl ik net genoeg research doe om geen stommiteiten te schrijven. Je moet voor sciencefiction natuurlijk een aantal dingen technisch juist hebben, zoals de zwaartekracht op de maan. Dus je moet ergens wel research doen, maar er volgens mij niet in overdrijven. Genoeg zodat het echt lijkt.

Het achtergrondverhaal van de aarde in moeilijkheden, daar geloof ik persoonlijk niet helemaal in. We gaan nooit met 13 miljard mensen zijn. Hoe complexer en democratischer een samenleving wordt, hoe minder kinderen er zijn. Dat zien we overal. Ik geloof in technologie en ik denk dat we in staat zullen zijn om de problemen die we vandaag kennen op te lossen. Er gaat op dit moment heel veel energie naar het voorkomen van de klimaatopwarming, maar dat kunnen we niet. We kunnen wel nu nadenken over hoe we daarmee kunnen leven.

Britt is een heel boeiend hoofdpersonage en een ideale gids in het verhaal. Hoe creëer jij je personages? Is het moeilijk om als man een vrouwelijk hoofdpersonage te creëren?

Ik weet niet hoe ik dat doe (lacht). Ik denk dat er niet zulke specifieke dingen zijn die zo fundamenteel van elkaar verschillen dat we elkaar niet kunnen verstaan. Ik ben ook opgegroeid tussen vrouwen en ben vaak in vrouwelijk gezelschap. Misschien helpt mij dat een beetje, maar ik zou evengoed over mannelijke personages kunnen schrijven. Je moet maar een beetje rondom je kennen. Het feit is dat ik meer interessante vrouwen ken dan mannen (lacht). Maar dat ligt misschien aan mij.

Britt is misschien voor vijf of tien procent een afspiegeling van vrouwen die ik ken, maar voor het grootste deel is alles verzonnen. Dat is natuurlijk ergens altijd zo met dingen die je verzint, dat ze een afspiegeling vormen van de dingen en mensen rondom je.

Het fijne aan jonge hoofdpersonages zoals Britt is dat ze zichzelf nog vormen. De wereld is dan nog wauw.

Wat vind je het leukst aan het schrijven van een verhaal voor young adults in vergelijking met je andere boeken? Wat doe je met feedback?

Schrijven is voor mij eigenlijk een organisch proces, ik weet nooit waar het naartoe zal gaan. Meestal zorgt dat halverwege wel voor problemen (lacht). Maar ik weet dus ook nooit wie mijn boek zal lezen, want ik weet zelfs niet wat 15-jarigen vandaag lezen. Dus ik schrijf nooit op voorhand voor een bepaald doelpubliek.

Ik googel af en toe mezelf om te kijken of er recensies zijn verschenen, maar dat valt best mee. Ik ben er eigenlijk niet echt mee bezig. Het is leuk, maar je loopt het risico ook slechte recensies tegen te komen. Eigenlijk is het voor mij niet zo belangrijk en absoluut geen motiverende factor. Ik schrijf niet om populair te worden of opdat mensen me graag zouden zien. Daar moet je wel gek voor zijn. Je moet dat vanuit jezelf doen en je eigen belang als schrijver relativeren. Je gaat de wereld niet veranderen, dat kunnen schrijvers vandaag niet meer.

Mogen we binnenkort nog meer youngadultverhalen van je verwachten?

Binnenkort verschijnt er een nieuw boek dat geen vervolg is op Enigma, maar wat een eerste deel van een nieuwe serie zou kunnen worden. Het is dan uiteindelijk wel de bedoeling dat beide series op een gegeven moment ergens samenkomen. Daar heb ik momenteel al een zeer vaag idee over (lacht).

Het nieuwe boek speelt zich veel verder af in de toekomst dan Enigma. Als Enigma zich 50 jaar verder in de toekomst bevindt, speelt het andere boek zich 500 jaar verder af. De dingen die je in Enigma ziet, zijn dingen die wij al (bijna) kunnen. In het andere boek zijn mensen zich al niet meer bewust van wat een technologie allemaal inhoudt. Over 500 jaar zijn alle dingen gerealiseerd die wij nu onmogelijk achten. In die wereld trekken mensen zich niks meer aan van die technologie, net zoals wij nu omgaan met bepaalde technologie zoals auto’s en mobiele telefoons.

De planning voor 2019 is best goed gevuld (lacht). Er zijn twee boeken waarvan mijn alternatieve  uitgever heeft beloofd ze eindelijk te gaan uitgeven. In de zomer verschijnt mijn nieuwste boek bij Clavis. In de VS verschijnt er ook nog een boek in de zomer en bij een andere Vlaamse uitgeverij verschijnt dan in het najaar Het huwelijk van ijs en tijd, een titel waar ik zelf heel blij om ben. In 2020 verschijnt dan het vervolg op Enigma. Schrijven is echt een passie!

Geschreven door:
Valerie van Valeries Boekenwereld

Benieuwd naar Enigma? Lees hier de recensie van Valeries Boekenwereld!

Recensie – De laatste dans

In De laatste dans volgen we Freyde. Ze is helemaal gek op ballet en droomt ervan later in het Koninklijk Gezelschap te dansen als professioneel ballerina. Wanneer ze wordt toegelaten tot de academie lijkt Freyde al een grote stap dichterbij haar droom te komen, maar vanaf het moment dat ze achttien wordt, verandert alles. Ze krijgt vreemde dromen, black-outs en woedeaanvallen en het lijkt alsof iemand haar lichaam heeft overgenomen. Freyde durft dit geheim met niemand delen uit angst voor de gevolgen en haar carrière als ballerina. Kan ze het geheim bewaren en raakt ze ooit nog verlost van de persoon in haar hoofd?

Hoewel ikzelf als lezer niets heb met ballet, sprak dit boek me onmiddellijk aan. Mede door de prachtige cover, maar ook door het feit dat debutante Bes Ceyssens met haar 21 lentes zich vanaf nu auteur mag noemen. Jong talent moet ontdekt worden en met dat idee startte ik in De laatste dans.

Vanaf de allereerste bladzijden voelt de lezer dat het goed is; Freyde is een boeiend en realistisch hoofdpersonage dat perfect past binnen de leefwereld van jongeren. Haar karakter, doortastend, maar soms toch onzeker over zichzelf, zal voor veel lezers een raakvlak vormen waardoor ze zich gemakkelijk kunnen inleven in dit hoofdpersonage. Het leven van Freyde verandert drastisch wanneer ze wordt toegelaten op de academie en hoewel de lezer dit van ver ziet aankomen, is deze voorspelbaarheid niet storend. De auteur maakt er verder ook geen worden aan vuil en gaat al snel over tot de kern van het boek en laat onnodige details achterwege.

Dankzij de vlotte, hedendaagse schrijfstijl van Bes Ceyssens is De laatste dans een verhaal om in één ruk uit te lezen.

Doordat de lezer een informatievoorsprong heeft ten opzichte van Freyde blijf je hopen dat het goed met haar gaat en leef je als lezer enorm met haar mee. Je begrijpt haar beter dan ze zichzelf begrijpt en daardoor zit je 200 bladzijden lang aan Freyde vast. Dat is gelukkig geen straf. De manier waarop de jonge auteur de balletwereld op een toegankelijke manier weet te schetsen voor de lezer zorgt ervoor dat ook lezers die geen connectie hebben met deze dans perfect meekunnen met het verhaal en niet het gevoel krijgen een deel te missen. Door niet in te gaan op nutteloze details uit het ballet, maar te focussen op het probleem met Freyde slaagt Bes Ceyssens erin naar het einde toe een climax over te houden die ze tot op de allerlaatste bladzijde meesterlijk benut.

Bes Ceyssens schreef een sterk debuut dat doet vermoeden dat we in de toekomst zeker nog boeken van haar mogen verwachten die niet op je wenslijstje mogen ontbreken.

Recensie – Enigma

De vijftienjarige Britt woont op Titan, de grootste maan van Saturnus, samen met enkele duizenden vrouwen en de Turing, humanoïde robots. Django, een Turing, neemt Britt mee naar de methaanmeren om er op de Kraken te jagen. Die wezens lijken primitief, maar blijken intelligent en zijn in staat de menselijke geest te beïnvloeden. Kunnen zij de mensen en de Turing helpen met hun grootste ambitie: naar de sterren reizen?
Een intrigerend en spannend verhaal dat toont hoe de toekomst van de mensheid eruit zou kunnen zien.

De nabije toekomst. Britt is een bewoner van Titan, de grootste maan van planeet Saturnus en woont er samen met enkele duizenden vrouwen en menselijke robots: de Turing. De Turing herkennen menselijke emoties en weten wat ze betekenen, maar zijn zelf niet in staat deze emoties te voelen. Django, een Turing en vriend van Britt, besluit het leven van het jonge meisje een stuk boeiender te maken en neemt haar mee naar de methaanmeren om het oerinstinct van de mens aan te wakkeren: jagen. Samen met Django gaat Britt er jagen op de Kraken. De Kraken lijken primitieve wezens, maar ze zijn enorm intelligent en kunnen de menselijke geest beïnvloeden. Kunnen de Kraken de mensen helpen om hun grootste droom, naar de sterren reizen, te verwezenlijken?

Guido Eekhaut heeft al een hele lijst van boeken op zijn naam staan, maar het enige wat ontbrak was een verhaal voor een jongere leeftijdscategorie: young adult. Zo gezegd, zo gedaan, want nu is er Enigma, een verhaal dat een mogelijke toekomst van de mensheid weerspiegelt.

Vanaf de eerste pagina komt de lezer terecht in een futuristische wereld die in vele opzichten verschilt van de huidige leefwereld van de mens. In het begin zorgt dit ervoor dat je als lezer wat tijd nodig hebt om je aan te passen, maar dankzij de toegankelijke schrijfstijl van de auteur, die wordt gekenmerkt door korte krachtige zinnen, went de nieuwe omgeving al snel. Hoewel het boek dus wel degelijk in alle opzichten een echte scifi is, gaat de lezer heel makkelijk mee in het verhaal en het leven van Britt.

De auteur weet naast de traditionele scifi-thema’s ook alledaagse thematieken uit de leefwereld van jongeren aan te halen in dit verhaal. Opvattingen over geaardheid, opgroeien en anders zijn komen veelvuldig aan bod en maken van de futuristische wereld op Titan een herkenbare omgeving voor de youngadultlezer.

Het ietwat open einde doet reikhalzend uitkijken naar een mogelijk vervolg op dit originele verhaal. Enigma heeft dus niet enkel een sterk einde, boeiende personages en een originele verhaallijn, maar zal zijn lezer ook weten te verleiden met de prachtige cover.

Het boek is bijzonder geschikt voor jongeren die geïnteresseerd zijn in futuristische verhalen, zowel jongens als meisjes, maar ook voor minder ervaren lezers die nog volop zoeken naar hun favoriete genre en graag kennis willen maken met nieuwe verhalen en genres. In alle opzichten is Enigma dus meer dan geslaagd!

 

Geschreven door Valerie van Valeries Boekenwereld.

Recensie – Circe

Fiona Caligue heeft geen bijzonder leven, allesbehalve eigenlijk. Ze behaalt gewone resultaten op school en heeft geen bijzondere vriendschappen. Maar dat laatste verandert drastisch wanneer ze op een onverwacht moment de bijzondere Circe ontmoet. Dit mysterieuze meisje, dat zonder aankondiging verschijnt en weer verdwijnt, brengt een sprankeltje licht in haar leven. Maar Fiona begint te beseffen dat alles in haar leven enkel bergafwaarts gaat sinds ze Circe heeft leren kennen. Heeft zij het wel goed met haar voor?

Circe werd geschreven door Nell De Smedt, die op dat moment net 16 jaar was. Een bijzondere prestatie en na het lezen van het boek denkt de lezer daar waarschijnlijk niet anders over.

Het boek nodigt meteen uit tot lezen bij het zien van de cover. Het meisje, dat met haar rug naar de lezer staat en lijkt te vervagen, roept meteen heel wat vragen op en schetst onmiddellijk de mysterieuze sfeer die tijdens het hele verhaal voelbaar is voor de lezer. Nell heeft een aangename schrijfstijl die vlot wegleest en ervoor zorgt dat het verhaal een aangenaam verteltempo aanneemt.

En dan gebeuren er dingen die de lezer niet verwacht en waardoor hij aan zichzelf begint te twijfelen. Wat is werkelijkheid en wat verbeelding? Wanneer deze grens lijkt te verspringen en je geen idee meer hebt of je je in iemands hoofd bevindt of dat alles echt gebeurt, begin je ook aan jezelf te twijfelen. En dat zorgt voor angstaanjagende momenten en gevoelens.

Naarmate het verhaal vordert wordt de scheidingslijn tussen realiteit en waanzin steeds dunner en waziger en raakt de lezer helemaal gevangen in een web van waanbeelden, leugens en bedrog. Doordat de lezer geen flauw idee meer heeft over wat echt is en wat niet, zit je zo diep in het verhaal dat je het absoluut uit wil lezen en het boek niet weg wil leggen.

De geloofwaardigheid slinkt een beetje wanneer de auteur de gruwel naar een hoogtepunt drijft en hierdoor neem je als lezer toch even afstand van het verhaal. Jammer, want je zit er zo diep in en zit zo kort op de huid van Fiona en Circe dat deze over the top gruwel toch even het tempo eruit haalt en de lezer uit het verhaal trekt.

Nell De Smedt schreef een bijzonder verhaal over de dunne scheidingslijn tussen realiteit en waanzin, over geloof en ongeloof en slaagt erin de lezer aan het twijfelen te brengen. Circe is een boek dat zelfs na het lezen niet loslaat. Deze jonge auteur is nog tot veel in staat, hou haar in de gaten!

 

Geschreven door
Valerie van https://valeriesboekenwereld.wordpress.com/

Recensie – Chemie

Nadat ze is gedumpt door haar vriendje Benno, kan de zeventienjarige Emma wel wat afleiding gebruiken. Ze verheugt zich enorm op haar klassenreis naar Griekenland. Vooral omdat meneer Vandevelde, haar jonge en knappe chemieleraar, meegaat als begeleider. Veel meisjes op school hebben een crush op hem en Emma stiekem ook. Tegelijkertijd beseft ze dat een relatie tussen hen onmogelijk is. Totdat ze begint te merken dat meneer Vandevelde misschien meer belangstelling voor haar heeft dan een leraar zou mogen hebben. Is er echt chemie tussen hen?

Chemie van Kaat De Kock is een dun boekje, maar heeft een prachtige cover die mooi samengaat met de titel en enkele elementen uit het verhaal. Het nodigt meteen uit tot lezen en is ook geschikt voor jongeren die uit zichzelf minder gauw een boek vastnemen.

Wat meteen opvalt bij het lezen van de eerste bladzijden is de heerlijke humor van Emma. Kaat De Kock zorgt er op die manier meteen voor dat het ijs tussen Emma en de lezer gebroken wordt en dat de lezer zichzelf gemakkelijk in haar kan herkennen. Hierdoor ontstaat ook meteen een band en een mooie vriendschap want ik zou maar wat graag een vriendin hebben zoals Emma.

Hoewel ik nu niet direct zou zeggen dat het verhaal voor veel jongeren herkenbaar is (oké, een crush hebben op een leerkracht misschien, maar het feit dat het wederzijds is etc. lijkt me iets minder herkenbaar), krijgt de lezer op geen enkel moment het gevoel dat het verhaal te nep is of in elkaar geknutseld lijkt te zijn. Emma neemt de lezer op een natuurlijke manier mee zonder iets te forceren en zonder te overdrijven. Dankzij de sappige commentaren van haar beste vriendin en de hilarische dialogen tussen beiden neem je de verboden liefde er zonder problemen bij. Helaas stonden er enkele foutjes in het boek, maar die verdwijnen gelukkig naar de achtergrond en hebben voor de rest geen invloed op het verhaal.

Chemie is misschien net wat te eenvoudig en kort door de bocht om een stevige young adult te zijn, maar de humor en personages zorgen ervoor dat de lezer bij het verhaal blijft en dat het thema een mooi evenwicht krijgt aangeboden. Humor is zonder twijfel de grootste troef van dit verhaal en is ook absoluut een meerwaarde. Kaat De Kock schreef een heerlijk boek dat vlot leest en dat geschikt is voor iedereen die houdt van een luchtige young adult.

Geschreven door
Valerie van https://valeriesboekenwereld.wordpress.com/